Sieć Voltaire

Polska kieruje operacjami wojskowymi na Ukrainie

Gdy zastępca ministra obrony Stanow Zjedn. Derek Chollet urządza się w Kijowie by koordynować represje wojskowe, okazuje się, że te operacje kierowane są przez Polskę. Fotografia, która przewija się na necie nie pozostawia już żadnych wątpliwości co do odpowiedzialności Warszawy.

+
JPEG - 15.8 kb
Radoslaw Sikorski były lider antysowieckiej studenckiej rewolty w Bydgoszczy, chroni się w 1981 w Wielkiej Brytanii, gdzie kończy studia i rozpoczyna karierę dziennikarską. W 1987 uzyskuje obywatelstwo brytyjskie. Później rezygnuje z tego obywatelstwa by wejść w skład polskiego rządu. Od 1988 do 1992 roku jest doradcą neokonserwatywnego magnata prasowego Ruppert’a Murdoch’a. W 1992 znów jako czlonek polskiego rządu bierze udział w negocjacjach przed przystąpieniem Polski do NATO. Od 2002 do 2005 pracuje jako badacz American Enterprise Institute i dyrektor New Atlantic Initiative. Ożeniony z amerykańska dziennikarką Anne Applebaum.

Podczas gdy działania wojenne rozpalają południowo-wschodnie regiony (byłej) Ukrainy, gromadzą się dowody o aktywnym uczestnictwie Polski w tym konflikcie. Jak dotąd polska interwencja nie byla bezpośrednia. Niesie ona jednak śmierć i zniszczenia, nawet bez uczestnictwa na miejscu polskich jednostek wojskowych. Polska przyczyniła się nie tylko do szkolenia terrorystów Euromajdanu jako wstępu do wywołanego chaosu na Ukrainie, wysłała także konwój najemników by brutalnie tlumić oponentów kijowskiej junty. Można dziś ogladać zdjęcia, które w oczywisty sposób wskazują na udział Polski w spirali wydarzeń, które przyczyniły się do rozlewu krwi na Ukrainie.

W ostatnim czasie, Jerzy Dziewulski, doradca do spraw bezpieczeństwa byłego prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego [1] znalazł się na zdjęciu w Słowiańsku, w towarzystwie tymczasowego prezydenta Ukrainy Aleksandra Turczynowa [2]. Dziewulski jest powszechnie znanym ekspertem anty-terroryzmu. Szkolił sie w Stanach, w Izraelu, we Francji i Niemczech. Kieruje własną prywatną agencją ochrony [3]. Minister Spraw zagranicznych Polski Radosław Sikorski, próżno oświadcza, że nic mu nie wiadomo o obecności polskich najemników na Ukrainie i ogranicza się do wyjaśnienia, że informacje na ten temat przekaże do prokuratury. Zdjęcie Dziewulskiego w towarzystwie Turczynowa zadaje kłam tym zapewnieniom. Prawdą okazuje się, że Sikorskiemu i Dziewulskiemu powierzono odpowiedzialność podejmowania decyzji strategicznych i taktycznych w polityce warszawskiej ingerencji w ukraińskim konflikcie, w zgodnym i wspólnym działaniu.

JPEG - 24.5 kb
Zdjęcie z pierwszych dni czerwca w Słowiańsku. Można rozpoznać z lewej Jerzego Dziewulskiego i w środku tymczasowy prezydent Aleksander Turczynow, w trakcie kierowania operacjami represji wojskowej.

Informacje o ekipach najemników działających w granicach (byłej) Ukrainy, zaczeły przenikać tuż przed rozpoczęciem karnej operacji zapoczątkowanej przez kijowską juntę [4]. Z końcem maja, Radoslaw Sikorski pośpiesznie zakwestionował prawdziwość ujawnionych rewelacji, podczas gdy minister pełnomocny do spraw zagranicznych Rosji podkreślał ze swej strony, że obcy najemnicy, w szczególności Polacy, zaangażowani byli w terenie i brali udział w operacjach. Sikorski oświadczył całkiem bezceremonialnie, że nie przykłada najmniejszej wagi do wieści o pojmaniu tych najemników i ich polskich dowódców. Według ministra Spraw Zagranicznych są to informacje kłamliwe i pełne złej woli. Jest to tym bardziej zadziwiające, że zaledwie tydzień wcześniej, potępiał samą zasadę najemnictwa. Nie należy więc oczekiwać potwierdzenia tam obecności polskich. Ponieważ jednak krąży w internecie fotografia Dziewulskiego w mundurze polowym, w chełmie i pistoletem przewieszonym przez pierś, w towarzystwie Turczynowa, niemożliwe jest zaprzeczanie obecności polskich sił w strefie walk.

JPEG - 7.8 kb
Jerzy Dziewulski

Dobrze jest przypomnieć życiorys Dziewulskiego, by zrozumieć jak dalece ta fotografia ujawnia krętactwa polskiego rządu, złapanego na gorącym uczynku. Na swojej stronie, Dziewulski przedstawia się jako ekspert antyterroryzmu i jako twórca Komisji ds. Służb Specjalnych. Wyszkolony w stawianiu min, w technikach sposobienia różnych materiałów wybuchowych oraz jako strzelec wyborowy. Uczestniczył w stażach praktycznych w Izraelu, w Niemczech i Francji, był w Stanach Zjednoczonych w Departamencie Skarbu, Biuro Alkoholu, Tytoniu i Broni Palnej : Międzynarodowy Program Szkolenia Śledztwa po Wybuchu. Chwali się, że jest najlepszym na świecie ekspertem ds. ochrony i bezpieczeństwa, włączając sięganie do przedsiębiorstw specjalistycznych (czytać: przedsiębiorstwa zapewniające szkolenie i udostępnianie najemników) i organizacje i realizacje personalizowanych planów bezpieczeństwa (czytać: prowadzenie ofensywnych akcji oddziałów najemników). Biorąc pod uwagę ścisłe związki jakie utrzymywał z byłym prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim, jest najprawdodobniej ważnym elementem złożonego aparatu bezpieczeństwa narodowego państwa polskiego. Wobec powyższego, trudno sobie wyobrazić ministra spraw zagranicznych Radoslawa Sikorskiego, nie znającego stopnia bezpośredniej implikacji w coraz bardziej zaogniającym się konflikcie u swojego ukraińskiego sąsiada, postaci tak utytułowanej i tak bliskiej najwyższym autorytetom rządowym.

Wynika z tego, że Sikorski i Dziewulski przejęli kontrolę polskiej polityki zagranicznej u swego ukraińskiego sąsiada. Obaj prowadzą wspólnie, na dwóch frontach, aktualną ofensywę przeciwko ludności Donbasu. Sikorski manewrujący by zastapić baronessę Catherine Ashton jako Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Wagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, praktycznie zaćmił samego premiera. 69 % Europejczyków nie wie kim jest Donald Tusk, szef polskiego rządu. Sikorski chce uosobić wyższą strategię realizowaną przez Polskę mającą urzeczywistnić jej roszczenia do terytorium dawnej Rzeczpospolitej Dwojga Narodów. To tej ambicji, by odtworzyć utracone imperium, szef ukraińskiej służby bezpieczeństwa administracji ery Janukowicza, przypisuje uczestnictwo Polski w zamachu stanu z lutego bieżącego roku. Ze swej strony, Dziewulski nie zajmuje miejsca w pierwszym rzędzie. Do czasu ukazania się wyżej opisanego zdjęcia, jego poczynania na wschód od polskich granic, pozostawały w zasadzie w cieniu. Dzięki siłom, które kontroluje, przeprowadzając odpowiednie opcje taktyczne, zapewnia na miejscu realizację strategii ustalonej przez Sikorskiego. Zakres kompetencji, które uprzednio rozwinął pozwalają sądzić, że być może jest on tym, który rzeczywiście kieruje oddziałami najemników działających w Donbasie (byłby zatem bezposrednio odpowiedzialny za popełnione tam zbrodnie wojenne). Ostatecznie, jest malo prawdopodobne by Turczynow tracił czas na fotografowanie się z trzeciorzedną figurą (którą Dziewulski nie jest) w pobliżu frontu ofensywy, która zainicjował. Obaj, Sikorski i Dziewulski, stanowia mózg i ramiona machiny wojennej, która Warszawa rozwija daleko poza swoją wschodnią granicą, w nadziei odtworzenia nieboszczki Republiki Dwojga Narodów, zapominając, że jest sama tylko chłopcem na posyłki Stanów Zjednoczonych i NATO [5].

Tłumaczenie
Andrzej Przełożył

Zródło
Oriental Review (Rosja)

[1] Aleksander Kwaśniewski objął urząd prezydenta 9 października 1995, pokonując ustępującego prezydenta Lecha Wałęsę. Przedłużono mu mandat po wyborach z 8 października 2000. Podczas jego pierwszej kadencji, Polska przystąpiła do NATO, w ciągu drugiej, Polska stała się członkiem Unii Europejskiej.

[2] Aleksander Turczynow jest poza tym, byłym szefem ukraińskich służb bezpieczeństwa.

[3] Zob. strona internetowa Jerzego Dziewulskiego.

[4] Ostrzeżenie Moskwy: “Moscow warns Kiev against using military, mercenaries in southeastern Ukraine”, RT, 8 kwietnia 2014 ; Notre article : « Ukraina : Polska szkoliła puczystów dwa miesiące przed puczem », Thierry Meyssan, Sieć Voltaire ; Oficjalna odpowiedź ministra : « Poland denies training mercenaries for Maidan protests — foreign minister », Itar-Tass, 10 juin 2014.

[5] “Poland as the ‘Slavic Turkey’ of NATO Destabilization”, by Andrew Korybko, Oriental Review, Voltaire Network, 22 February 2014.

Andrew Korybko

Andrew Korybko Journaliste et analyste politique de l’agence Spoutnik, il poursuit des études de Relations internationales à l’Université de Moscou (MGIMO).

 

Ten artykuł jest objęty licencją Creative Commons.

Artykuły Réseau Voltaire możesz dowolnie powielać pod warunkiem, że podasz źródło, nie zmienisz artykułu i nie wykorzystasz ich do celów komercyjnych (licencja CC BY-NC-ND).

Pomoc dla sieci

Korzystasz ze strony z artykułami o wysokiej jakości, które pomagają Tobie w polepszeniu zrozumienia świata. Potrzebujemy Twojej pomocy, aby móc kontynuować naszą pracę.
Pomóż nam darowizną.

Jak wziąść udział w sieci Voltaire ?

Wszyscy współpracownicy Réseau Voltaire są wolontariuszami.
- Tłumacze na poziomie zawodowym : możesz dla nas tłumaczyć.