Δίκτυο Βολταίρος

Πίσω από το ελληνικό χρέος

Η τρέχουσα συζήτηση για το ελληνικό χρέος οδήγησε σε όλα τα είδη απειλών, πρώτα κατά της κυβέρνησης Τσίπρα και μετά κατά των Ελλήνων ψηφοφόρων. Απέχοντας να εισέλθει σε συζήτηση σχετικά με απεχθές τμήμα του χρέους αυτού, ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) παρατηρεί τη διεθνή εκστρατεία κατά της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Υπογραμμίζει το ιστορικό εγχείρημα της Ένωσης και του ευρώ, όπως διατυπώθηκε το 1946 από τον Τσώρτσιλ και τον Τρούμαν, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα είναι σήμερα παγιδευμένη από το γεωπολιτικό περιβάλλον

| Δαμασκός (Συρία)
+
JPEG - 35.3 ko
Ο Joseph Retinger, πρώην Πολωνός φασίστας που έγινε Βρετανός πράκτορας. Κατόπιν αιτήματος της MI6, ίδρυσε τη European League for Economic Cooperation της οποίας έγινε γενικός γραμματέας. Ως εκ τούτου, αυτός είναι ο πατέρας του ευρώ. Αργότερα, οδήγησε το Ευρωπαϊκό Κίνημα και δημιούργησε τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.

Το ελληνικό δημοψήφισμα έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που εικονογραφούν την γενική άγνοια σχετικά με τους κανόνες του παιχνιδιού. Οι συμμετέχοντες διχάστηκαν ως προς το εάν ή όχι οι Έλληνες ήταν υπεύθυνοι για το χρέος τους, ενώ ταυτόχρονα δεν κατηγόρησαν ποτέ τους τοκογλύφους τους. Αλλά το έκαναν αγνοώντας την ιστορία του ευρώ, καθώς και τους λόγους για τη δημιουργία του.

Το ευρώ: ένα αγγλοσαξονικό σχέδιο του Ψυχρού Πολέμου

Από τη Συνθήκη της Ρώμης, πριν από εξήντα τέσσερα χρόνια, τα διαδοχικά διοικητικά όργανα του «ευρωπαϊκού σχεδίου» (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, ΕΕ) δαπάνησαν τεράστια ποσά και μοναδικά στην ιστορία για να χρηματοδοτήσουν την προπαγάνδα τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κάθε μέρα εκατοντάδες άρθρα, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές πληρώνονται από τις Βρυξέλλες για να μας πείσουν για μια ψευδή εκδοχή της ιστορίας του και να μας κάνουν να πιστεύουμε ότι το σημερινό «ευρωπαϊκό σχέδιο» είναι αυτό που ήθελαν οι Ευρωπαίοι στην ενδιάμεση περίοδο των δυο παγκόσμιων πολέμων. Και όμως, τα αρχεία είναι πλέον προσιτά σε όλους. Δείχνουν ότι το 1946, ο Winston Churchill και ο Χάρι Τρούμαν αποφάσισαν να χωρίσουν την ευρωπαϊκή ήπειρο σε δύο: από τη μία πλευρά, οι υποτελείς τους, από την άλλη η ΕΣΣΔ και τους δικούς της. Για να εξασφαλιστεί ότι κανένα κράτος δεν θα χειραφετηθεί από την επικυριαρχία τους, αποφάσισαν να χειραγωγήσουν τα ιδεώδη της εποχής τους.

Αυτό που ονομαζόταν τότε «ευρωπαϊκό σχέδιο» δεν ήταν για να υπερασπιστούν οι φερόμενες κοινές αξίες, αλλά για να συγχωνευτεί η εκμετάλλευση των πρώτων υλών και των αμυντικών βιομηχανιών της Γαλλίας και της Γερμανίας, έτσι ώστε να είναι βέβαιο ότι οι χώρες αυτές δεν θα μπορούσαν πλέον να πολεμήσουν μεταξύ τους (θεωρία του Louis Loucheur και του κόμη Richard Coudenhove-Καλλέργη [1]).

Δεν επρόκειτο να αρνηθούν βαθιές ιδεολογικές διαφορές, αλλά να διασφαλιστεί ότι δεν θα αντιμετώπισε πλέον η μια την άλλη με τη βία. Η βρετανική MI6 και η αμερικανική CIA επιφορτίσθηκαν με τη διοργάνωση του πρώτου «Συνέδριο της Ευρώπης» στη Χάγη το Μάιο 1948, στο οποίο συμμετείχαν 750 προσωπικότητες (συμπεριλαμβανομένου του Φρανσουά Μιτεράν) από 16 χώρες. Δεν επρόκειτο ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο από το να αναβιώσει το «σχέδιο της ομοσπονδιακής Ευρώπης» (γραμμένο από τον Walter Hallstein -ο μελλοντικός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής- για τον καγκελάριο Αδόλφο Χίτλερ) με βάση την ρητορική του Coudenhove - Καλλέργη.
-  Πολλές παρερμηνείες πρέπει να διορθωθούν σχετικά με αυτό το συνέδριο. Κατ ’αρχάς, θα πρέπει να επανατοποθετήσει στο πλαίσιο της εποχής του. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο μόλις είχαν δηλώσει το ψυχρό πόλεμο κατά της ΕΣΣΔ. Η τελευταία απάντησε με την υποστήριξη των κομμουνιστών της Τσεχίας που είχαν καταφέρει νομικά να καταλάβουν την εξουσία κατά τη διάρκεια του «Πραξικοπήματος της Πράγας» («Νικηφόρο Φεβρουάριο», σύμφωνα με την Σοβιετική ιστοριογραφία). Η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, οργάνωσαν στη συνέχεια τη Συνθήκη των Βρυξελλών που προαναγγέλλει τη δημιουργία του ΝΑΤΟ. Όλοι οι συμμετέχοντες στο Συνέδριο της Ευρώπης ήταν προ-Αγγλοσάξονες και αντι-Σοβιετικοί.
-  Δεύτερον, όταν ο Ουίνστον Τσόρτσιλ εκφώνησε την ομιλία του, χρησιμοποίησε τον όρο «Ευρωπαίους» για να ορίσει τους κατοίκους της ευρωπαϊκής ηπείρου (όχι αυτούς του Ηνωμένου Βασίλειου οι οποίοι, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι Ευρωπαίοι), οι οποίοι δήλωναν ότι ήταν αντι-κομμουνιστές. Δεν υπήρχε ζήτημα, εκείνη την εποχή για τον Churchill, το Λονδίνο να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μόνο να την επιβλέπει.
-  Τρίτον, δύο τάσεις ήρθαν στο φως στο Συνέδριο: οι «ενωτικοί» για τους οποίους επρόκειτο μόνο να συγκεντρωθούν πόροι από κοινό για αντίσταση στην εξάπλωση του κομμουνισμού και οι «φεντεραλιστές» που ήθελαν να πραγματοποιήσουν το σχέδιο των Ναζί για ομοσπονδιακό κράτους υπό την εξουσία ενός μη εκλεγμένης διοίκησης.

JPEG - 32.7 ko
Ο Walter Hallstein, Γερμανό υψηλόβαθμος αξιωματούχος, σύνταξε το χιτλερικό σχέδιο για μια ομοσπονδιακή Ευρώπη. Ο σκοπός ήταν να καταστραφούν τα ευρωπαϊκά κράτη και να ενώσει τους ανθρώπους με βάση τις εθνότητες γύρω από το άριο Ράιχ. Το σύνολο θα υποβαλλόταν στη δικτατορία μιας μη εκλεγμένης γραφειοκρατίας, που θα ελεγχόταν από το Βερολίνο. Μετά την Απελευθέρωση, υλοποίησε το σχέδιο του με τη βοήθεια των Αγγλοσαξόνων και έγινε το 1958 ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το Συνέδριο διευκρίνισε ό, τι πραγματοποιήθηκε από τότε υπό τις διαδοχικές ονομασίες ΕΚΑΧ, ΕΟΚ και ΕΕ.

Το συνέδριο υιοθέτησε την αρχή ενός κοινού νομίσματος. Αλλά το MI6 και η CIA είχαν ήδη ιδρύσει την Independent League for European Cooperation (ILEC) [2]—που έγινε η European League for Economic Cooperation (ELEC)—.

Ο σκοπός της ήταν, μετά την ίδρυση των θεσμικά οργάνων της Ένωσης, να περάσουν στο κοινό νόμισμα (τη μελλοντική Ευρωπαϊκή Νομισματική Μονάδα – ECU, European Currency Unit) σε ένα ενιαίο νόμισμα (το ευρώ), έτσι ώστε οι εντεταγμένες χώρες στην Ένωση να μην είναι σε θέση να την εγκαταλείψουν [3].

Αυτό το σχέδιο υλοποίησε ο Φρανσουά Μιτεράν το 1992. Υπό το πρίσμα της ιστορίας και της συμμετοχής του Φρανσουά Μιτεράν στο συνέδριο της Χάγης το 1948, είναι παράλογο να ισχυρίζεται κανείς σήμερα ότι το ευρώ είχε άλλο στόχο. Αυτός είναι ο λόγος που, με κάθε λογική, οι τρέχουσες συνθήκες δεν προβλέπουν την έξοδο από το ευρώ, αναγκάζοντας την Ελλάδα, αν το επιθυμεί, να βγει πρώτα από την Ένωση για να μπορεί να βγει από το ευρώ.

Η μετατόπιση του «ευρωπαϊκού σχεδίου» στο αμερικανικό σύστημα

Η Ένωση βίωσε δύο μεγάλες στροφές:
- Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, το Ηνωμένο Βασίλειο αρνήθηκε να συμμετάσχει στον πόλεμο του Βιετνάμ και απέσυρε τα στρατεύματά της από τον Περσικό Κόλπο και την Ασία. Οι Βρετανοί έπαψαν τότε να σκέφτονται σαν να είναι η 51η πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών και να επικαλούνται την «ειδική σχέση» τους με την Ουάσιγκτον. Αποφάσισαν να ενταχθούν στην Ένωση (1973).
- Με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέμειναν αποκλειστικοί κυρίαρχοι του παιχνιδιού, με τη βοήθεια του Ηνωμένου Βασιλείου, και τα άλλα κράτη τις υπάκουσαν.

Ως εκ τούτου, η Ένωση δεν συζήτησε ποτέ συζήτησε τη διεύρυνσή της προς την Ανατολή, αλλά επικύρωσε μόνο μια απόφαση που πάρθηκε στη Ουάσιγκτον και που ανακοινώθηκε από τον υπουργό εξωτερικών Τζέιμς Μπέικερ. Παράλληλα, υιοθέτησε τόσο τη στρατιωτική στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών [4], όσο και το οικονομικό και κοινωνικό τους μοντέλο που χαρακτηρίζεται από μεγάλες ανισότητες.

Το ελληνικό δημοψήφισμα ανέδειξε μια χωριστική γραμμή μεταξύ, αφενός των Ευρωπαϊκών ελίτ που βρίσκουν τη ζωή όλο και πιο εύκολη και στηρίζουν ανεπιφύλακτα το «ευρωπαϊκό σχέδιο» και, δεύτερον, των εργατικών τάξεων που πάσχουν από αυτό το σύστημα και το απορρίπτουν, ένα φαινόμενο που είχε ήδη φανεί, αλλά μόνο σε εθνικό επίπεδο, μετά την επικύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ από τη Δανία και τη Γαλλία, το 1992.

Αρχικά, οι ευρωπαίοι ηγέτες έθεσαν υπό αμφισβήτηση τη δημοκρατική ισχύ του δημοψήφισματος. Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, Thorbjørn Jagland (ο άνθρωπος που απολύθηκε από την κριτική επιτροπή Νόμπελ λόγω διαφθοράς [5]), δήλωσε
- ότι η προεκλογική περίοδος ήταν πολύ σύντομη (10 ημέρες αντί των 14),
- ότι δεν θα μπορούσε να ελέγχεται από διεθνείς οργανισμούς (θέλουν περισσότερο χρόνο για να οργανωθούν),
- και ότι το ερώτημα δεν ήταν ούτε σαφές ούτε κατανοητό (ενώ η πρόταση της ΕΕ που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα είναι πολύ μικρότερη και απλή από τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες, οι οποίες τέθηκαν σε δημοψήφισμα).

Ωστόσο, η διαμάχη ξεψύχησε όταν το ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας, που δίκασε για αυτά τα τρία σημεία μετά από αγωγή τριών ιδιωτών, επικύρωσε τη νομιμότητα αυτού του δημοψηφίσματος.

Ο ελληνικός τύπος mainstream υποστήριξε στη συνέχεια ότι ψηφίζοντας «όχι», η ελληνική οικονομία θα έκανε άλμα στο άγνωστο.

Όμως, το γεγονός ότι ανήκει ένα κράτος στη ζώνη του ευρώ δεν αποτελεί εγγύηση για την οικονομική επιτυχία. Αν αναφερόμαστε στον κατάλογο του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) του ΔΝΤ σε αγοραστική δύναμη (ΣΔΙΤ), ένα μόνο κράτος μέλος της ΕΕ είναι μεταξύ των κορυφαίων 10 στον κόσμο: ο φορολογικός παράδεισος του Λουξεμβούργου. Η Γαλλία βρίσκεται στην 25η θέση σε 193.

Η ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν 1,2% το 2014, και κατατάσσεται 173η στον κόσμο, ήτοι μία από τις χειρότερες επιδόσεις στον κόσμο (ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 2,2%).

JPEG - 38.2 ko
Ο Mario Draghi, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, είναι ο πρώην αντιπρόεδρος για την Ευρώπη της τράπεζας Goldman Sachs. Έκρυψε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το ρόλο του για τις υπεξαιρέσεις που πραγματοποιήθηκαν από την Τράπεζα του για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης, οι οποίες προκύπτουν όμως από έγγραφα της τράπεζας.

Είναι σαφές ότι το να ανήκεις στην Ένωση και να χρησιμοποιήσεις το ευρώ δεν αποτελούν εγγυήσεις επιτυχίας. Αλλά αν οι ευρωπαϊκές ελίτ υποστηρίζουν αυτό το «σχέδιο», σημαίνει ότι τις είναι κερδοφόρο. Πράγματι, δημιουργώντας μια ενιαία αγορά και μετά ένα ενιαίο νόμισμα, οι Ενωσίτες έχουν μπερδέψει τα χαρτιά. Από τώρα και στο εξής, οι διαφορές δεν είναι μεταξύ των κρατών μελών, αλλά μεταξύ κοινωνικών τάξεων που τυποποιηθήκαν στην ευρωπαϊκή κλίμακα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι πλουσιότεροι προασπίζουν την Ένωση, ενώ οι φτωχότεροι λαχταρούν για την επιστροφή των κρατών μελών.

Παρερμηνείες σχετικά με την ΕΕ και το ευρώ

Για χρόνια, η συζήτηση διαστρεβλώνεται από το επίσημο λεξιλόγιο: Οι Ευρωπαίοι φέρονται να μην είναι φορείς του ευρωπαϊκού πολιτισμού, αλλά μόνο μέλη της Ένωσης. Μετά το Ψυχρό Πόλεμο, ισχυρίζεται ότι οι Ρώσοι δεν είναι Ευρωπαίοι, και από και στο εξής ότι αν φύγει από την ΕΕ, η Ελλάδα θα εγκαταλείψει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό του οποίου η ίδια είναι το λίκνο.

Ωστόσο, «τα σκυλιά δεν είναι γάτες». Η Ένωση έχει σχεδιαστεί από τους Αγγλοσάξονες, με πρώην Ναζί ενάντια στην ΕΣΣΔ. Υποστηρίζει σήμερα την ουκρανική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων των Ναζί, και κήρυξε τον οικονομικό πόλεμο στη Ρωσία υπό την ονομασία «κυρώσεις».

Όπως δεν το δείχνει το όνομά της, η Ένωση δεν δημιουργήθηκε για ενώσει την ευρωπαϊκή ήπειρο, αλλά για να την διαιρέσει, αποκλείοντας μόνιμα τη Ρωσία. Αυτό κατάγγειλε ο Charles De Gaulle, υπερασπίζοντας ο ίδιος μια Ευρώπη «από την Μπρεστ ως το Βλαδιβοστόκ».

Οι Ενωσίτες βεβαιώνουν ότι το «ευρωπαϊκό σχέδιο» επέτρεψε την ειρήνη στην Ευρώπη εδώ και 65 χρόνια. Αλλά μήπως μιλάνε για το που ανήκει η ιδιοκτησία της Ένωσης ή την υποτέλεια της στις ΗΠΑ;

Στην πραγματικότητα, αυτή είναι που έχει εξασφαλίσει την ειρήνη μεταξύ των κρατών της Δυτικής Ευρώπης, διατηρώντας παράλληλα τον ανταγωνισμό τους έξω από την περιοχή του ΝΑΤΟ. Μήπως θα πρέπει να υπενθυμίσουμε, για παράδειγμα, ότι τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποστήριξαν διαφορετικές πλευρές στην πρώην Γιουγκοσλαβία πριν να ενοποιηθούν πίσω από το ΝΑΤΟ; Και γιατί θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι, αν πάλι γινόνταν κυρίαρχα, τα μέλη της Ένωσης θα άρχιζαν αναγκαστικά πάλι να μαλώνουν;

JPEG - 41 ko
Ο Jean-Claude Juncker εξοργίστηκε με το ελληνικό δημοψήφισμα το οποίο αποκάλεσε «προδοσία». Ο κ Juncker αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, μετά τη αποκάλυψη τη συμμετοχής του στο δίκτυο κατασκοπίας Gladio της Ατλαντικής Συμμαχίας. Ένα χρόνο αργότερα έγινε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Για να επιστρέψουμε στην ελληνική περίπτωση, οι εμπειρογνώμονες έχουν αποδείξει περίτρανα ότι το χρέος της οφείλεται τόσο σε ανεπίλυτα εθνικά προβλήματα από το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όσο και σε απάτη μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών και πολιτικών ηγετών. Εντούτοις, αυτό το χρέος είναι αφερέγγυο, όπως είναι τα χρέη των μεγαλύτερων ανεπτυγμένων κρατών [6].

Εν πάση περιπτώσει, η Αθήνα θα μπορούσε εύκολα να λύσει το πρόβλημα της, αρνούμενη να καταβάλει το απεχθές τμήμα του χρέους της [7], αποχωρώντας από την Ένωση, και συνάπτοντας συμμαχία με τη Ρωσία, η οποία είναι γι ’αυτήν ένας ιστορικός και πολιτιστικός εταίρος πολύ πιο σοβαρός από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Η θέληση της Μόσχας και του Πεκίνου να επενδύσουν στην Ελλάδα και να δημιουργήσουν εκεί νέα διεθνή θεσμικά όργανα αποτελεί κοινό μυστικό.

Ωστόσο, η κατάσταση στην Ελλάδα είναι πολύ πιο περίπλοκη καθώς είναι επίσης μέλος του ΝΑΤΟ και δεδομένου ότι η Συμμαχία είχε οργανώσει ένα στρατιωτικό πραξικόπημα το 1967 για να αποτρέψει τη προσέγγιση με τη ΕΣΣΔ [8].

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[1] « Histoire secrète de l’Union européenne » (Μυστική Ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης), par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 28 juin 2004.

[2] Το Γαλλικό Τμήμα μετονομάστηκε σε Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος για την Οικονομική Συνεργασία (EΣΟΣ). Είναι υπό την προεδρία του Edmond Ζισκάρ ντ ’Εστέν, πατέρα του μελλοντικού Προέδρου της Δημοκρατίας και ιδρυτή του ECU

[3] MI6: Inside the Covert World of Her Majesty’s Secret Intelligence Service, Stephen Dorril, The Free Press, 2000.

[4] « Stratégie européenne de sécurité » (Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας), Réseau Voltaire, 12 décembre 2003.

[5] « Thorbjørn Jagland destitué de ses fonctions de président du Nobel de la Paix » (Ο Τhorbjørn Jagland απελλάγη από τα καθήκοντά του Προέδρου του Νόμπελ Ειρήνης), Réseau Voltaire, 5 mars 2015.

[6] « Selon la BRI, la dette des États développés est insolvable » (Σύμφωνα με την ΤΔΔ , το χρέος των ανεπτυγμένων κρατών είναι αφερέγγυο), Réseau Voltaire, 13 avril 2010.

[7] Βλ την οικονομική θεωρία του Alexander Sack.

[8] « La guerre secrète en Grèce » (Ο μυστικός πόλεμος στην Ελλάδα), par Daniele Ganser ; « Grèce, le facteur Otan » (Ελλάδα, ο συντελεστής ΝΑΤΟ), par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie), Réseau Voltaire, 24 août 2013 et 7 avril 2015.

Τιερί Μεϊσάν

Τιερί Μεϊσάν Πολιτικός σύμβουλος, πρόεδρος-ιδρυτής του Δικτύου Βολταίρος και της διάσκεψης Axis for Peace. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: L’Effroyable imposture : Tome 2, Manipulations et désinformations (éd. JP Bertand, 2007), (éd. JP Bertand, 2007). Επίσημος λογαριασμός Twitter.

 
Το πολιτικό Ισλάμ εναντίον της Κίνας
Το πολιτικό Ισλάμ εναντίον της Κίνας
Το πεντάγωνο ετοιμάζει νέο πόλεμο στην νοτιοανατολική Ασία
 
Δίκτυο Βολταίρος

Βολταίρος, Διεθνής Έκδοση

Άρθρα υπό την άδεια «Creative Commons»

Μπορείτε να αναπαραγάγετε ελεύθερα τα άρθρα του Δικτύου Βολταίρος, με την προϋπόθεση να αναφέρετε τη πηγή και να μη τα τροποποιήσετε ούτε να τα χρησιμοποιήσετε για εμπορικούς σκοπούς (άδεια CC-BY-NC-ND).

Υποστήριξη του Δικτύου Βολταίρος

Χρησιμοποιήσετε αυτό τον ιστοτόπο όπου μπορείτε να βρείτε αναλύσεις ποιότητας οι οποίες θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα τον κόσμο. Αυτός ο ιστότοπος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την οικονομική υποστήριξη σας.
Βοηθήστε μας με δωρεά.

Πώς να συμμετάσχετε στο Δίκτυο Βολταίρος;

Οι διαχειριστές του δικτύου είναι όλοι εθελοντές.
- Μεταφραστές με επαγγελματικό επίπεδο: μπορείτε να συμμετάσχετε στη μετάφραση των άρθρων.

Η στρατιωτική στρατηγική της νέας Τουρκίας
Αλυτρωτισμός
Η στρατιωτική στρατηγική της νέας Τουρκίας
του Τιερί Μεϊσάν
Σύγκρουση των πολιτισμών 2
Σύγκρουση των πολιτισμών 2
του Τιερί Μεϊσάν
ΘΑ ΠΑΤΗΣΕΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ;
ΘΑ ΠΑΤΗΣΕΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ;
του Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος
Ανεξέλεγκτες καταστάσεις, αν η Τουρκία εισβάλει στο Κουρδιστάν
Ανεξέλεγκτες καταστάσεις, αν η Τουρκία εισβάλει στο Κουρδιστάν
του Σάββας Καλεντερίδης , Δίκτυο Βολταίρος
 
Το πολιτικό Ισλάμ εναντίον της Κίνας
Το πεντάγωνο ετοιμάζει νέο πόλεμο στην νοτιοανατολική Ασία
Το πολιτικό Ισλάμ εναντίον της Κίνας
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος
 
Η «Μεγάλη Στρατηγική» των ΗΠΑ
Η «Μεγάλη Στρατηγική» των ΗΠΑ
του Mikhaïl Leontiev, Δίκτυο Βολταίρος
 
Περιπλέκονται τα πράγματα στο Κουρδιστάν μετά το δημοψήφισμα
Περιπλέκονται τα πράγματα στο Κουρδιστάν μετά το δημοψήφισμα
του Σάββας Καλεντερίδης , Δίκτυο Βολταίρος
 
Από τη Συρία στη Βιρμανία;
Από τη Συρία στη Βιρμανία;
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος
 
Κουρδιστάν, η επόμενη μέρα μετά το δημοψήφισμα
Κουρδιστάν, η επόμενη μέρα μετά το δημοψήφισμα
του Σάββας Καλεντερίδης , Δίκτυο Βολταίρος
 
Κουρδιστάν: τι κρύβει το δημοψήφισμα
Κουρδιστάν: τι κρύβει το δημοψήφισμα
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος