Voltaire İletişim Ağı
« Savaş sanatı »

Libya’nın yeniden sömürgeleştirilmesi

Sömürgecilik döneminin sona erdiğini düşünenlere, Irak, Libya ve Suriye örnekleri tamamen tersini söylüyor. Amerika Birleşik Devletleri, 2001 yılında –saldırıların mantığına uygun olarak- bu üç ülke ve birkaç ülkeye daha saldırma kararı verdi. Gerçi Trablus ve Şam’a karşı savaş, bu Devletlerin direnişlerini kırma ve sömürgeci hedefi, insani amaçlı harekatla maskelemek üzere uluslararası koalisyonlar oluşturmak için kullanılan on yıl sonra gerçekleştirildi. Libya sorununa geri dönelim.

| Roma (İtalya)
+
JPEG - 18.9 kb
Ömer Muhtar

Siyaset sahnesindeki muğlaklığın komedyasında Pentagon, İtalya’nın « rehberlik görevini » yerine getireceğini açıklar açıklamaz, baş aktör İtalya Başbakanı Renzi, Libya sahnesinde « İtalya’nın üzerinde düşeni yapacağını » söyledi. « Libya’daki İtalyan askeri misyonu henüz gündemde değil » demesine karşın, Parlamentonun özel kuvvetleri Başbakanın emrine verdiği andan itibaren gerçekte harekat başlamış oldu bile. Başbakan resmi olarak yeşil ışık yakabilmek için, Libya’da « geçmişte yaptığımız hataları tekrarlamamızı önleyecek süper sağlam bir hükümetin » kurulmasını bekliyor. Libya çölünde « süper sağlam bir hükümetin » serabının oluşturulmasını beklerken, geçmişe kısaca bir göz atalım.

1911 yılında İtalya, 100 000 asker ile Libya’yı işgal eder. İtalyan Ordusu çıkartmayı izleyen kısa süre içerisinde 5 000 Libyalıyı kurşuna dizer, asar ve binlercesini yurtlarından sürer. 1930 yılında, Mussolini’nin emriyle, İtalyan uçakları direnişi ezmek için köyleri kimyasal silahlarla bombalarken ve bölge 270 kilometre uzunluğunda dikenli tellerle çevrilirken, Sirenayka bölgesi halkının yarısı, yaklaşık 100 000 kişi, on beşe yakın toplama kampına sürüldü. Direnişin önderi Şeyh Ömer Muhtar 1931’de yakalanıp asıldı. En verimli topraklara el konulup halka sadece verimsiz topraklar bırakılarak, Libya’nın demografik olarak sömürgeleştirilmesi süreci başlatıldı. Kırklı yılların başında, Libya’da savaşın mağlubu İtalya’nın yerini İngiltere ve ABD aldı. 1951’de İngilizler tarafından tahta geçirilen Emir İdris el Senussi, bu güçlü devletlere hava, deniz ve kara üsleri kurma hakkı tanır. Trablus girişinde bulunan Wheelus Field, ABD’nin Akdeniz’deki başlıca hava ve nükleer üssü haline gelir.

1956 yılında Kral İdris, İtalya ile Libya’da yol açtıkları zararlardan dolayı onları aklayan ve ülkedeki İtalyan toplumuna malvarlıklarını koruma hakkı tanıyan bir anlaşma imzaladı. Sonuç olarak 50’li yıllarda keşfedilen, Libya’nın petrol yatakları İngiliz British Petroleum, ABD’li Esso ve İtalyan Eni şirketlerinin eline geçti. Sertlikle bastırılan milliyetçilerin isyanı, 1969’da Nasır modeliyle Muammer Kaddafi’nin önderliğindeki « özgür subaylar » tarafından kansız olarak gerçekleştirilen darbeyle sonuçlanır.

Monarşi lağvedilir, Libya Arap Cemahiriyesi ABD ve İngiltere’yi askeri üsleri terk etmeye mecbur eder ve yabancı malvarlıkları millileştirilir. İzleyen on yıllar içerisinde Libya, Dünya Bankasına göre, yıllık %7,5’lük GSYİH artışıyla, yüksek ortalama kişi başına düşen milli gelir, ilk ve orta öğretime evrensel ölçülerde ve yüksek öğrenime ise %46 oranındaki erişim hakkı ile « yüksek insani gelişmişlik göstergelerine » sahip olmuştur. 2 milyondan fazla Afrikalı göçmen bu ülkede iş bulma imkanı bulmuştur. Kuzey Afrika’da istikrar ve gelişme etkeni olan Devlet, yatırımlarıyla Afrika Birliğinin ekonomik bağımsızlığı ve kendi para birimini yaratacak kurumların doğmasına ön ayak olmuştur.

Hillary Clinton’un elektronik posta mesajlarının da ortaya koyduğu gibi, ABD ve Fransa, dolar ve CFA Frangı yerine « Kaddafi’nin yeni bir Afrika para birimi yaratma planına » engel olmaya karar verirler. Bunu yapmak ve Libya petrolüne ve topraklarına el koymak için, ABD önderliği altındaki NATO, İtalya’da « sol muhalefetin » sıra başı olarak katıldığı, Kaddafi karşıtı kampanyayı başlatır. Aynı zamanda içeriden özel kuvvetler ve terörist gruplarla da saldırarak savaş yoluyla Libya Devletini yıkar. Bunun sonucunda ortaya çıkan, özellikle göçmenler arasında savaşın kendisinden daha çok kurbana neden olan toplumsal yıkım, Libya’nın yeniden fethine ve bölünmesine kapı açmıştır. Sömürgeci geçmişine geri dönen, Anayasasını ayaklar altına alan İtalya işte böyle bir yere yeniden ayak basacak.

Çeviri
Osman Soysal

Kaynak
Il Manifesto (İtalya)

Bu makale yaratıcı ortakların lisansı altındadır

Voltaire İletişim Ağı’nın makalelerini kaynak belirtmek ve ticari hedefler gütmeme koşuluyla, makalenin içeriğini değiştirmeden serbestçe çoğaltabilirsiniz (Lisans CC BY-NC-ND)

Voltaire İletişim Ağı’nı desteklemek

Kalite analizlerinden geçen bu Web Sitesi, dünya anlayışınızın geliştirilmesine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu sitenin devamını sağlamak için işbirliğinize ihtiyacımız var.
Bize bağışta bulunarak yardımcı olunuz.

Voltaire İletişim Ağı’na nasıl katılımcı olabilirsiniz?

Voltaire İletişim Ağı Moderatörlerinin hepsi fahri olarak çalışmaktadırlar.
- Profesyonel düzeyde Tercümanlar: Çevirilerinizle katkıda bulunabilirsiniz.

Saint-Simon Vakfından Emmanuel Macron'a
ESKİMİŞ OLANDAN NASIL YENİ BİR ŞEY YARATILIR
Saint-Simon Vakfından Emmanuel Macron’a
yazan Thierry Meyssan
Avrupa'da nükleer tırmanış: B61-12 bombası test edildi
Avrupa’da nükleer tırmanış: B61-12 bombası test edildi
yazan Manlio Dinucci, Voltaire İletişim Ağı
 
Camp Darby'den, Suriye ve Yemen'e karşı savaşlar için ABD silahları
Camp Darby’den, Suriye ve Yemen’e karşı savaşlar için ABD silahları
yazan Manlio Dinucci, Voltaire İletişim Ağı
 
« Gözlerimizin önünde » kitabı hakkında
THİERRY MEYSSAN İLE RÖPORTAJ
« Gözlerimizin önünde » kitabı hakkında
yazan Thierry Meyssan, Voltaire İletişim Ağı
 
12 Nisan 2017: dünya yeniden savaşa evriliyor
Dünya düzeni değişikliğinin günlüğü #14
12 Nisan 2017: dünya yeniden savaşa evriliyor
yazan Thierry Meyssan, Voltaire İletişim Ağı
 
Rusya bir nükleer savaşa hazırlanıyor
Rusya bir nükleer savaşa hazırlanıyor
Voltaire İletişim Ağı