JPEG - 35.3 ko
Στις 11 Απριλίου 1975 στην Ιερουσαλήμ στην κατοικία του πρωθυπουργού. Από αριστερά προς τα δεξιά: ο Eschel Rhoodie (Νοτιοαφρικανός διευθυντής της προπαγάνδας), ο Γιτζάκ Ράμπιν (Ισραηλινός πρωθυπουργός), ο Henrik van den Bergh (Διευθυντής των νοτιοαφρικανικών μυστικών υπηρεσιών) και ο Σιμόν Πέρες (Ισραηλινός υπουργός Άμυνας).

Το έργο του Νέλσον Μαντέλα γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο με την ευκαιρία του θανάτου του. Αλλά σε τι χρησιμεύει το παράδειγμα του αν δεχθούμε ότι ένα κράτος –το Ισραήλ- επιμένει να εφαρμόσει τη φυλετική ιδεολογία που ο ίδιος νίκησε στη Νότια Αφρική;

Ο Σιωνισμός δεν είναι φρούτο του Ιουδαϊσμού, ο οποίος ήταν για πολύ καιρό έντονα αντίθετος. Πρόκειται για ιμπεριαλιστικό σχέδιο που γεννήθηκε από τη βρετανική πουριτανική ιδεολογία. Στο δέκατο έβδομο αιώνα, ο Λόρδος Cromwell ανέτρεψε την αγγλική μοναρχία και ανακήρυξε τη Δημοκρατία. Ίδρυσε μια κοινωνία ισότητας και επιδίωξε να επεκτείνει όσο το δυνατόν περισσότερο τη δύναμη της χώρας του. Για το σκοπό αυτό, ήλπιζε να συνάψει μια συμμαχία με την εβραϊκή διασπορά που θα έγινε η εμπροσθοφυλακή του βρετανικού ιμπεριαλισμού. Ως εκ τούτου, επέτρεπε την επιστροφή των Εβραίων στην Αγγλία, από την οποία είχαν διωχθεί τετρακόσια χρόνια νωρίτερα, και ανακοίνωσε ότι θα δημιουργήσει ένα εβραϊκό κράτος, το Ισραήλ. Ωστόσο, πέθανε χωρίς να μπορέσει να πείσει τους Εβραίους να συμμετάσχουν στο σχέδιο του.

Η βρετανική αυτοκρατορία δεν σταμάτησε από τότε να καλέσει την εβραϊκή διασπορά και να προτείνει τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους, όπως το έκανε και ο Benjamin Disraeli, πρωθυπουργός της βασίλισσας Βικτωρίας στη Διάσκεψης του Βερολίνου (1884). Τα πράγματα άλλαξαν με τον θεωρητικό του βρετανικού ιμπεριαλισμού, ο «πολύ αξιότιμος» Cecil Rhodes -ο ιδρυτής του οίκου De Beers και της Ροδεσίας- ο οποίος βρήκε στον Theodor Herzl τον λομπίστα που του χρειαζόταν. Οι δύο άντρες αντάλλαξαν εκτεταμένη αλληλογραφία της οποίας απαγορεύτηκε η αναπαραγωγή από το Στέμμα στη διάρκεια της συμπλήρωσης εκατό χρόνων από το θάνατο του Cecil Rhodes. Ο κόσμος έπρεπε να κυριαρχείται από την «γερμανική φυλή» (δηλαδή, σύμφωνα με αυτούς, εκτός από τους Γερμανούς, από τους Βρετανούς –συμπεριλαμβανομένων των Ιρλανδών- τους Αμερικανούς και τους Καναδούς, Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς, και τους Νοτιοαφριακανούς), που έπρεπε να επεκτείνουν την αυτοκρατορία τους με την κατάκτηση νέων εδαφών με τη βοήθεια των Εβραίων.

Ο Theodor Herzl δεν ήταν μόνο ικανός να πείσει την διασπορά να συμμετάσχει σε αυτό το σχέδιο, αλλά ανέτρεψε τη κοινή γνώμη του χρησιμοποιώντας τους βιβλικούς μύθους του. Το εβραϊκό κράτος δεν θα ήταν μια παρθένα γη στην Ουγκάντα ​​ή την Αργεντινή, αλλά στην Παλαιστίνη με την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσά. Έτσι ώστε το παρόν Ισραήλ είναι τόσο γιος του ιμπεριαλισμού όσο και του Ιουδαϊσμού. Το Ισραήλ μόλις μετά τη μονομερή ανακήρυξη του, στράφηκε προς τη Νότια Αφρική και τη Ροδεσία, τα μοναδικά κράτη που εκθείαζαν την αποικιοκρατία του Cecil Rhodes. Ανεξάρτητα από την άποψη που υπάρχει ότι οι Afrikaneers υποστήριξαν το Ναζισμό, τρέφονταν με την ίδια κοσμοθεωρία.

Παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός John Vorster δεν έκανε επίσημο ταξίδι στην κατεχόμενη Παλαιστίνη παρά μόνο το 1976, από το 1953 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καταδίκασε «τη συμμαχία μεταξύ του ρατσισμού της Νότιας Αφρικής και του σιωνισμού». Οι δύο χώρες συνεργάστηκαν στενά είτε στη χειραγώγηση των δυτικών μέσων ενημέρωσης, στις μεταφορές για να παρακάμψουν τα εμπάργκο, είτε ακόμη για την ανάπτυξη της ατομικής βόμβας.

Το παράδειγμα του Νέλσον Μαντέλα δείχνει ότι είναι δυνατόν να απελευθερωθεί από αυτή την ιδεολογία και να επιτευχτεί κοινωνική ειρήνη.

Σήμερα, το Ισραήλ είναι ο μοναδικός κληρονόμος στον κόσμο του ιμπεριαλισμού σύμφωνά με την ιδεολογία του Cecil Rhodes.

Η πολιτική ειρήνη προϋποθέτει ότι Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι θα βρουν τον De Klerc και τον Μαντέλα τους.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή
Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)