Sieć Voltaire

Koalicję dzielą cele

Wydaje się, że Waszyngton zrezygnował ze swego planu ukształtowania Levantu na inny. Tymczasem niepowodzenie pierwszego planu i opór syryjskiej ludności nie wróży nic dobrego w realizacji nowego planu. Thierry Meyssan wraca do uścisleń, które ten plan wymaga i do podziału wewnątrz koalicji: Stanów Zjednoczonych, Izraela i Arabii Saudyjskiej z jednej strony, Francji i Turcji z drugiej.

| Damaszek (Syria)
+
JPEG - 32.8 kb
Mapa przekształceń według Ralpha Petera

Waszyngton nie życzy sobie już obalenia Syryjskiej Republiki Arabskiej gdyż uważa, że Koalicja narodowa jest niezdolna do rządzenia i że nie życzy sobie by ten kraj pogrążył się w nieokiełznaną anarchię. Rzeczywiście, w porównaniu z Libią i Irakiem, Syria sąsiaduje z Izraelem i chaos w tym miejscu mógłby być fatalny dla swego protegowanego.

Sztab Stanów Zjednoczonych dokonał stopniowo przeglądu swego projektu przekształcenia « rozszerzonego Bliskiego Wschodu » ( Greater Middle East Initiative ), taki jaki określono w 2001 roku i którego mapa została przedstawiona przez pułkownika Ralpha Petersa w toku debaty Komisji Baker-Hamilton [1].

Mapa nowego planu została opublikowana we wrześniu 2013 przez dziennikarkę Robin Wright, pracująca wtedy jako naukowiec w United States Institute of Peace, think tanku Pentagonu [2].

JPEG - 26.2 kb
Mapa przekształceń według Robina Wrighta.

Przewiduje on drastyczne zredukowanie Syrii o trzy czwarte jej terytorium. Jest on odtąd popierany przez Izrael, tak jak wskazał jego minister obrony, Moshe Yaalon, podczas swojej podróży w Stanach Zjednoczonych [3].

Washington przewiduje utrzymanie Republiki conajmniej przy granicy z Izraelem, w Damaszku i na wybrzeżu śródziemnomorskim. Francja i Turcja są przeciwne połączeniu Kurdystanu irackiego i północno-syryjskiego, którego niechybną konsekwencją byłby podział Turcji. Nie chcą one również wielkiego Sunnistanu łączącego okupowaną przez Daesh część Iraku i pustyni syryjskiej, która przypadłaby Stanom Zjednoczonym i Arabii Saudyjskiej.

Z tego powodu Paryż i Ankara zrobiły wszystko by wyeliminować lub sprawić by Kurdowie zostali wyeliminowani z PYG ( sprzymierzeńców PKK, przychylnych utworzenia Kurdystanu w Turcji a więc wrogo nastawionych wobec amerykańskiego pseudoKurdystanu), i następnie skłonić Stany Zjednoczone do pierwotnego projektu « arabskiej syryjskiej wiosny » : władzę w Damaszku obsadzić Braćmi muzulmańskimi.

Biorąc pod uwagę opór narodu syryjskiego i nieprzerwane od roku zwycięstwa jego armii, Waszyngton nie jest pewny czy jego plan jest wykonalny. Nie mniej prezydent Obama wyobraża sobie, że skłoni Iran do tego planu. W sekrecie napisał do Przewodnika Rewolucji, ayatollacha Ali Khamenei, proponując mu wspólne zmiażdzenie Daesh, pod jedynym warunkiem, że podpisze wynegocjowany protokół przez rząd szeika Hassana Rohaniego w Wiedniu [4]. « Zmiażdżenie Daesh » mogłoby oznaczać bądź uwolnienie irackiej i syryjskiej ludności spod jego dominacji i powrót do statu quo ante bellum, bądź w imię realizmu, wprowadzić tam bardziej prawowity rząd, tj. zrealizować plan Wrighta.

W związku z projektem utworzenia Sunnistanu iracko-syryjskiego, sekretarz generalny Hezbollah, Hassan Nasrallah wykorzystał Achoura by obarczyć Arabię Saudyjską odpowiedzialnością za rozwój takfiryzmu [5]. Po raz pierwszy i jedyny raz, wskazał na wahabizm jako na matrycę projektu skierowanego przeciwko Islamowi: innymi słowy, że wahabizm nie jest gałęzia Islamu ale herezją dotykającą wszystkich muzułmanów.

Zakładając brak zgody Przewodnika na amerykańską propozycję i atak Waszyngtonu na syryjską armię arabską w celu jej odrzucenia na Damaszek i Lattaquię, Syria natychmiast uprzedzająco nacisnęła na Rosję by jej dostarczyć rakiety S-300 ostatniej generacji, jako jedyne zdolne utrzymać US Air Force na dystans. Moskwa potwierdziła, że to zostanie spełnione gdy tylko zostaną zakończone administracyjne starania [6].

Ze swojej strony, francuski minister spraw zagranicznych, Laurent Fabius opublikował 3 listopada, wolna trybunę w trzech dziennikach, francuskim, amerykańskim i saudyjskim, w której wzywa do « ratowania Alep » przed syryjskim « reżymem » [7]. Zręcznie napisana, usiluje ona przekonać swych aliantów do zarzucenia ofensywy przeciwko Daesh i do pomocy w obaleniu Syryjskiej Republiki Arabskiej. Jest mało prawdopodobne by ta trybuna wystarczyła tym bardziej, że ci którzy znają ten teren byliby wstrząśnięci jej niewiarygodnie złą wolą.

Poza tym, Francja i Arabia Saudyjska podpisały wreszcie kontrakt mający uzbroić Liban co Riyad ogłosił prawie rok temu [8]. Oficjalnie król Abdallah przekazuje armii libańskiej 3 miliardy dolarów francuskiego uzbrojenia dla zmodernizowania jej sił i obrony kraju. Nieoficjalnie chodzi o podziękowanie libańskich wojskowych za niezarejestrowanie zeznań terrorysty Majed el-Majeda [9]. Tymczasem jedynym możliwym celem tego transferu broni jest uczynienie armii libańskiel rywalem Hezbollah. Dojście tego do skutku jest jednak mało prawdopodobne. Saudyjczykom uda się najwyżej wyeliminować dżihadystów z Qalamoun, którzy w hipotezach planu Wrighta, nie będą już do niczego potrzebni. Załóżmy, że pozostawią wnet Libańczyków i Francuzów przy ich snach.

Jakby nie było, Koalicja która do swych celów posuwa się tak glęboko poróżniona ma niewiele szans na odniesienie zwycięstwa.

Tłumaczenie
Andrzej Przełożył

[1] “Blood borders - How a better Middle East would look”, Colonel Ralph Peters, Armed Forces Journal, June 1, 2006. ]. Odłam w łonie administracji Obamy wspiera realizację nowego planu : równoczesny podział Iraku i Syrii na pięć państw, w tym dwóch granicznych.

Przedstawiciel Ban Ki-moona w Iraku, niemiecki neokonserwatysta Martin Kobler, w dziwny sposób oglosił w Radzie Bezpieczeństwa, w lipcu 2013 o połączeniu irackich i syryjskich pól walk [[“UN envoy: Iraq and Syrian conflicts are merging”, Edith M. Lederer, Associated Press, July 16, 2013.

[2] “Imagining a Remapped Middle East”, Robin Wright, The New York Times Sunday Review, Sept. 28, 2013.

[3] “Israel’s Defense Minister: Mideast Borders ’Absolutely’ Will Change”, NPR, October 23, 2014.

[4] “Obama Wrote Secret Letter to Iran’s Khamenei About Fighting Islamic State”, Jay Solomon and Carol E. Lee, Wall Street Journal, November 6, 2014.

[5] «Sayyed Nasrallah: le wahhabisme menace l’Islam», Al-Manar, 27 octobre 2014.

[6] “Damas recevra prochainement des systèmes russes S-300 (ministre)”, Ria-Novosti, 6 novembre 2014.

[7] « Après Kobané, sauver Alep », par Laurent Fabius, Le Figaro (France), Réseau Voltaire, 3 novembre 2014.

[8] «L’Arabie saoudite et la France ont signé ce mardi à Riyad un contrat de livraison d’armes françaises pour le Liban», RP Défense, 6 novembre 2014.

[9] « Le silence et la trahison qui valaient 3 milliards de dollars », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 15 janvier 2014.

Ten artykuł jest objęty licencją Creative Commons.

Artykuły Réseau Voltaire możesz dowolnie powielać pod warunkiem, że podasz źródło, nie zmienisz artykułu i nie wykorzystasz ich do celów komercyjnych (licencja CC BY-NC-ND).

Pomoc dla sieci

Korzystasz ze strony z artykułami o wysokiej jakości, które pomagają Tobie w polepszeniu zrozumienia świata. Potrzebujemy Twojej pomocy, aby móc kontynuować naszą pracę.
Pomóż nam darowizną.

Jak wziąść udział w sieci Voltaire ?

Wszyscy współpracownicy Réseau Voltaire są wolontariuszami.
- Tłumacze na poziomie zawodowym : możesz dla nas tłumaczyć.