Ağustos 2014’te IŞİD’in Irak topraklarındaki ilerleyişi sırasında, cihatçılar Yezidi köylerini ele geçirmiş, erkekleri katletmiş ve kadın ve çocukları esir almıştı. Kadınlar seks kölesi olarak kullanılmış ve yeniyetmeler zorla askere alınmıştır. Kaçabilenler Sincar dağlarına kaçacaklardır.

Yezidilik İran’daki Mitraizm kökenli, İslam’dan da bazı unsurları yapısına katmış olan bir dindir. IŞİD, Yezidiliği hak dini olarak görmemektedir. Yezidilerin hemen hemen tümü Kürt’tür.

O dönem Sincar, Irak Kürdistan Bölgesel Yönetiminin koruması altındaydı. Bölgesel Yönetime bağlı Peşmergeler, Erbil ve Rakka arasında önceden varılmış olan mutabakata uygun olarak IŞİD gelince mevzilerini terk etmişlerdi [1].

Amman toplantısında kararlaştırıldığı gibi IŞİD’in işgalini gözetip denetleyen ABD, uluslararası kamuoyunun duyduğu dehşet karşısında kaçkınlara paraşütle yiyecek atar.

Sonuç olarak Türk PKK’sı Yezidilerin yardımına koşar ve onların Türkiye’ye doğru kaçışlarına yasadışı bir şekilde eşlik eder.

Bu olaylar sonucunda cesaretini kanıtlayan PKK, Washington’un « terörist örgütler » listesinden çıkarılması girişiminde bulunsa da bunda başarısız olur. Öte yandan IŞİD’i destekleyen CIA, PKK yanlısı Türk partisi HDP ve PKK’nın Suriye kolu YPG ile birlikte çalışmaya başlar.

Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi hükümeti « Kürdistan »ın bağımsızlığı referandumu dolayısıyla, sorumluluğunu Bağdat’ta merkezi hükümet üzerine atarak tarihi yeniden yazmaya kalkışıyor. Erbil’e göre Peşmergeler geri çekilmek zorunda kalmışlardır çünkü Bağdat kendilerine Sincar’ı savunacak olanakları sağlamamıştır. Dolayısıyla da Irak’a güvenmenin imkanı yoktur ve ülkenin Kuzeyi bağımsızlığını dayatmalıdır.

Yukarıdaki afişte Başkan Barzani, Şerafeddin Tapınağı ve Yezidi Katliamından sahneler görülmektedir. Metinde şunlar yazmaktadır: « Sincar Soykırımının anısına –Yaşadığı trajedi aracılığıyla Sincar, insan dayanışmasının örneği oldu ve Kürtlüğü pekiştirdi ».

Çeviri
Osman Soysal

[1] “PKK’nin IŞİD’in saldırısı ve « Kürdistan »’ın kuruluşu hakkında ifşaatları”, Tercüme Murat Özdemir, Voltaire İletişim Ağı, 8 Temmuz 2014.