Δίκτυο Βολταίρος

Η Στρατιωτική Στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ

Σε θραύση με εκείνες των προκατόχων του, η Στρατηγική της Εθνικής Ασφάλειας (NSS) του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ εγκαταλείπει τη διαχείριση του κόσμου και ανοίγει το δρόμο για την οικονομική και κοινωνική ανάκαμψη των ΗΠΑ. Αυτό το έργο, απόλυτα συνεκτικό, αντιπροσωπεύει μια βίαιη αλλαγή την οποία το προεδρικό γραφείο του θα πρέπει να επιβάλει σε ολόκληρη τη διοίκησή των ΗΠΑ.

| Δαμασκός (Συρία)
+
JPEG - 60.9 ko

Κατά τη διάρκεια των θητειών του George Bush του νεώτερου και του Μπαράκ Ομπάμα, τα έγγραφα που περιγράφουν τη Στρατηγική της Εθνικής Ασφάλειας βασίστηκαν στην υπόθεση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η μόνη υπερδύναμη στον κόσμο. Μπορούσαν να διεξάγουν τον «ατελείωτο πόλεμο» του ναυάρχου Arthur Cebrowski, ήτοι, να καταστρέψουν συστηματικά κάθε πολιτική οργάνωση στις ήδη ασταθείς περιοχές του πλανήτη, ξεκινώντας με την «Ευρύτερη Μέση Ανατολή». Οι πρόεδροι ανέφεραν τα σχέδιά τους για κάθε περιοχή του κόσμου. Οι Ενιαίες Στρατιωτικές Διοικήσεις δεν είχαν παρά μόνο να εφαρμόσουν αυτές τις οδηγίες.

Η Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας του Ντόναλντ Τραμπ σπάει σχεδόν εντελώς με αυτήν την λογοτεχνία. Διατηρεί ορισμένα μυθολογικά στοιχεία των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά επιδιώκει κυρίως να επανατοποθετήσει τις ΗΠΑ ως Δημοκρατία που ήταν το 1791 (δηλαδή κατά τη στιγμή του συμβιβασμού της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων, Bill of Rights) και όχι ως Αυτοκρατορία που έγιναν στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

Ο ρόλος του Λευκού Οίκου, της διπλωματίας του και των ένοπλων δυνάμεων του δεν είναι πλέον να διατάζει τον κόσμο, αλλά να προστατεύει «τα συμφέροντα του Λαού των ΗΠΑ».

Από την εισαγωγή του, ο Ντόναλντ Τραμπ σηματοδότησε τη διαφορά του από τους προκατόχους του, καταγγέλλοντας τις πολιτικές «αλλαγής καθεστώτων» και «παγκόσμιας δημοκρατικής επανάστασης», που υιοθετήθηκαν από τον Ronald Reagan και που διεξάχθηκαν στο κόρφο των διαδοχικών διοικήσεων από τροτσκιστές ανώτερους αξιωματούχους. Επαναβεβαιώνει τη κλασική realpolitik, αυτή του Henry Kissinger για παράδειγμα, βασισμένη σε «κυρίαρχα έθνη».

Ο αναγνώστης, όμως, θα έχει κατά νου ότι ορισμένα διακρατικά πρακτορεία των «Πέντε Ματιών» (Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ, Νέα Ζηλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο) όπως το National Endowment for Democracy, συνεχίζουν να διευθύνονται από τροτσκιστές.

Ο Ντόναλντ Τράμπ διακρίνει τρεις τύπους δυσκολιών που αντιμετωπίζει η χώρα του: _ • Πρώτον, η αντιπαλότητα της Ρωσίας και της Κίνας.
• Στη συνέχεια, η αντίθεση των «Κρατών Παριών» (Βόρεια Κορέα και Ιράν) στις αντίστοιχες περιοχές τους.
• Τέλος, η αμφισβήτηση του διεθνούς δικαίου που ασκείται από τα τζιχαντιστικά κινήματα και τις διεθνικές εγκληματικές οργανώσεις.

Αν και ο ίδιος θεωρεί τις Ηνωμένες Πολιτείες ως την ενσάρκωση του Καλού, αντίθετα με τους προκάτοχούς του, δεν δαιμονοποίει τους ανταγωνιστές, αντιπάλους και εχθρούς του, αλλά προσπαθεί να τους καταλάβει.

Επαναλαμβάνει τότε το σύνθημά του «Η Αμερική πρώτα!» (America First!) για να το κάνει τη φιλοσοφική του βάση. Ιστορικά, αυτή η διατύπωση παραμένει συνδεδεμένη με την υποστήριξη του ναζισμού, αλλά δεν ήταν το αρχικό της νόημα. Ήταν αρχικά για να διακοπεί η ατλαντική πολιτική του Ρούσβελτ: η συμμαχία με τη Βρετανική Αυτοκρατορία για να κυβερνήσουν τον κόσμο μαζί.

Ο αναγνώστης θα θυμάται ότι το πρώτο γραφείο της κυβέρνησης Obama χορήγησε δυσανάλογη θέση στα μέλη της Pilgrims Society (Εταιρεία των Προσκυνητών, καμία σχέση με την Mont Pelerin Society), δηλαδή μια πολύ κλειστή λέσχη, υπό την προεδρία της βασίλισσας Ελισάβετ Β’. Ήταν αυτή η ομάδα που πρωτοστάτησε στην μετα-χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.

Για να πραγματοποιήσει αυτή την πολιτική επιστροφής στις ρεπουμπλικανικές αρχές του 1791 και της ανεξαρτησίας ενώπιον των βρετανικών οικονομικών συμφερόντων, ο Ντόναλντ Τραμπ θέτει τέσσερις πυλώνες:
• Η προστασία του αμερικανικού Λαού, της Πατρίδας και του τρόπου ζωής τους.
• Η Ευημερία των Ηνωμένων Πολιτειών.
• Η δύναμη των στρατών τους.
• Η ανάπτυξη της επιρροής τους

Δεν σχεδιάζει επομένως τη στρατηγική του ενάντια στους ανταγωνιστές του, στους αντιπάλους του και στους εχθρούς του, αλλά συνάρτηση του ρεπουμπλικανικού του ιδανικού ανεξαρτησίας του.

Για να αποφευχθούν οι παρεξηγήσεις, διευκρινίζει ότι αν και πιστεύει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένα παράδειγμα για όλο το κόσμο, δεν είναι ούτε δυνατό ούτε επιθυμητό να επιβληθεί ο τρόπος ζωής τους στους άλλους, ειδικά επειδή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της προόδου». Δεν αντιλαμβάνεται τις διεθνείς σχέσεις, ως κυριαρχία των Ηνωμένες Πολιτείες σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά ως αναζήτηση μιας «αμοιβαίας συνεργασίας» με τους εταίρους τους.

Οι τέσσερις πυλώνες του δόγματος America First της Εθνικής Ασφάλειας

- Η προστασία του αμερικανικού Λαού προϋποθέτει πάνω απ ’όλα την αποκατάσταση των συνόρων (χερσαίων, εναέριων, θαλάσσιων, διαστημικών και του κυβερνοχώρου) που καταστράφηκαν σταδιακά από τους παγκοσμιοποιητές.

Υποτίθεται ότι τα σύνορα προορίζονται για να καταπολεμήσουν τόσο τα όπλα μαζικής καταστροφής των τρομοκρατικών και εγκληματικών ομάδων, όσο και να περιορίσουν τις πανδημίες και την είσοδο ναρκωτικών ή να καταπολεμήσουν την παράνομη μετανάστευση. Όσον αφορά τα σύνορα του κυβερνοχώρου, ο Ντόναλντ Τραμπ σημειώνει την ανάγκη να εξασφαλιστεί η ασφάλεια του Διαδικτύου δίνοντας προτεραιότητα διαδοχικά στην Εθνική Ασφάλεια, την Ενέργεια, τις Τράπεζες, την Υγεία, τις Επικοινωνίες και τις Μεταφορές. Αλλά όλα αυτά παραμένουν αρκετά θεωρητικά.

Ενώ από τον Ρίτσαρντ Νίξον, ο αγώνας κατά των ναρκωτικών ήταν επιλεκτικός, με στόχο όχι να καταργηθεί η ροή, αλλά να καθοδηγηθούν προς ορισμένες εθνικές μειονότητες, ο Ντόναλντ Τραμπ απαντά σε μια νέα ανάγκη. Έχοντας επίγνωση της κατάρρευσης του προσδόκιμου ζωής μόνο των λευκών ανδρών υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, της απελπισίας που ακολούθησε και της επιδημίας χρήσης οπιοειδών που προκάλεσε, θεωρεί τον αγώνα κατά των καρτέλ ως ζήτημα εθνικής επιβίωσης.

Όσον αφορά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, δεν είναι σαφές εάν, μετά την καταστροφή του Χαλιφάτου, επικαλείται είτε «μοναχικούς λύκους» οι οποίοι συνεχίζουν τον αγώνα μετά την τελική ήττα, όπως συνέβη με ομάδες των Waffen SS μετά την πτώση του Ράιχ, είτε τη διατήρηση του βρετανικού μηχανισμού του τζιχαντισμού. Εάν αυτή η δεύτερη υπόθεση είναι η σωστή, θα ήταν μια απότομη υποχώρηση από τις δηλώσεις προθέσεώς του κατά την προεκλογική του εκστρατεία και τους πρώτους μήνες της θητείας του. Θα έπρεπε τότε να διευκρινιστεί πως εξελίχτηκαν οι σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Λονδίνου, καθώς και οι συνέπειες αυτής της αλλαγής για τη διαχείριση του ΝΑΤΟ.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένα παράξενο χωρίο στο κείμενο που δηλώνει ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεργαστούν με τους συμμάχους και εταίρους τους για να αποτρέψουν και να εμποδίσουν «άλλες ομάδες που απειλούν την πατρίδα - συμπεριλαμβανομένων των ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν, όπως η λιβανέζικη Χεζμπολάχ».

Για όλες τις αντιτρομοκρατικές ενέργειες, ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει περιστασιακές συμμαχίες με άλλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Κίνας.

Τέλος, όσον αφορά την ανθεκτικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών, επικυρώνει το πρόγραμμα «Συνέχεια της κυβέρνησης», παρότι ήταν δικαιούχα του πραξικοπήματος της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Ωστόσο, θεωρεί ότι δεσμευμένοι και ενημερωμένοι πολίτες αποτελούν το θεμέλιο αυτού του συστήματος, το οποίο φαίνεται να αποκλείει την επανέκδοση παρόμοιου γεγονότος.

- Σχετικά με την ευημερία των ΗΠΑ, όρος για την ανάπτυξη των αμυντικών δυνατοτήτων τους, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πρωταθλητής του «αμερικανικού ονείρου», του «ελάχιστου Κράτους», της «απορροής του πλούτου» από τα επάνω προς τα κάτω. Σχεδιάζει συνεπώς μια οικονομία βασισμένη στο ελεύθερο εμπόριο και όχι στη χρηματοοικονομική πίστωση. Ανατρέποντας τη κοινά αποδεκτή ιδέα ότι το ελεύθερο εμπόριο ήταν ένα όργανο του αγγλοσαξονικού ιμπεριαλισμού, ο ίδιος λέει ότι δεν είναι δίκαιο μεσο-μακροπρόθεσμα για τους πρώτους παράγοντες παρά μόνο αν οι νέοι παράγοντες αποδέχονται τους κανόνες του. Δηλώνει ότι πολλά κράτη - συμπεριλαμβανομένης της Κίνας - επωφελούνται από αυτό το σύστημα χωρίς να έχουν ποτέ επιδιώξει να υιοθετήσουν τις αξίες του.

Είναι σε αυτή τη βάση -και όχι με την ανάλυση της εμφάνισης μιας διακρατικής τάξης υπερπλουσίων- που στηρίζεται για να καταγγείλει τις πολυμερείς εμπορικές συμφωνίες.

Συνεχίζει ανακοινώνοντας την άρση των ελέγχων σε όλους τους τομείς όπου η κρατική παρέμβαση δεν είναι απαραίτητη. Παράλληλα, προγραμματίζει τον αγώνα ενάντια σε όλες τις παρεμβάσεις των ξένων κρατών και των εθνικοποιημένων βιομηχανιών τους που μπορούν να στρεβλώσουν το δίκαιο εμπόριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Προτίθεται να αναπτύξει τη θεωρητική έρευνα και τις τεχνικές εφαρμογές της, να υποστηρίξει τις εφευρέσεις και τις καινοτομίες. Προβλέπει για αυτό ειδικές και συμφέρουσες συνθήκες μετανάστευσης για την οργάνωση της «διαρροής εγκεφάλων» προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θεωρώντας την αποκτούμενη τεχνογνωσία, όχι ως μέσο για να επιβάλει φόρο στη παγκόσμια οικονομία μέσω των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, αλλά ως μηχανή της οικονομίας των ΗΠΑ, προτίθεται να δημιουργήσει ένα αρχείο Εθνικής Ασφάλειας των τεχνικών αυτών και να τις προστατεύσει για να διατηρηθεί το προβάδισμά.

Τέλος, όσον αφορά την πρόσβαση στις πηγές ενέργειας, παρατηρεί ότι για πρώτη φορά οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι αυτάρκεις. Προειδοποιεί για τις πολιτικές που ξεκίνησαν στο όνομα της καταπολέμησης της υπερθέρμανσης του πλανήτη που συνεπάγονται περιορισμό της χρήσης ενέργειας. Ο Ντόναλντ Τράμπμ δεν ασχολείται εδώ με την οικονομοποίηση της οικολογίας, αλλά τοποθετεί σαφώς ένα βότσαλο στον κήπο της Γαλλίας, υπεύθυνη για την «πρασινοποίηση των χρηματοοικονομικών».

Επανατοποθετώντας αυτό το θέμα σε ένα γενικότερο πλαίσιο, ισχυρίζεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα υποστηρίξουν τα κράτη που θα πέσουν θύματα εκβιασμού για την ενέργεια.

- Ισχυριζόμενος ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, αν και δεν είναι πλέον η μόνη υπερδύναμη, παραμένουν ακόμα η κυρίαρχη δύναμη, θέτει ως κεντρικό στόχο της ασφάλειας τη διατήρηση αυτής της στρατιωτικής υπεροχής, σύμφωνα με τη ρωμαϊκή παροιμία Si vis pacem, para bellum [1].

Παρατηρεί, καταρχάς, ότι «η Κίνα επιδιώκει να αποκλείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, για να επεκτείνει την εμβέλεια του επιχειρηματικού της μοντέλου που διοικείται από το κράτος, και να αναδιοργανώσει την περιοχή προς όφελός της». Σύμφωνα με τον ίδιο, το Πεκίνο βρίσκεται στη διαδικασία απόκτησης των δεύτερων κατά σειρά στρατιωτικών δυνατοτήτων στον κόσμο (υπό την διαταγή του στρατηγού Xi Jinping) με βάση την τεχνογνωσία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από την πλευρά της, «η Ρωσία επιδιώκει να αποκαταστήσει το καθεστώς της ως μεγάλη δύναμη και να δημιουργήσει σφαίρες επιρροής στα σύνορά της». Γι ’αυτό προσπαθεί «να αποδυναμώσει την επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο και να τις χωρίσει από τους συμμάχους και τους εταίρους τους. Θεωρεί το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως απειλές».

Πρόκειται για τη πρώτη ανάλυση των στόχων και των μέσων των ανταγωνιστών των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε αντίθεση με το «Δόγμα Wolfowitz», ο Λευκός Οίκος δεν θεωρεί πλέον την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ανταγωνιστή, αλλά ως πολιτική πλευρά του ΝΑΤΟ. Σπάζοντας τη στρατηγική του οικονομικού σαμποτάζ της Ευρωπαϊκής Ένωσης του Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου και του Μπιλ Κλίντον, ο Ντόναλντ Τραμπ θέτει την πιθανότητα συνεργασίας με τους αντίπαλους (που είναι από τούδε και στο εξής η Ρωσία και η Κίνα), αλλά μόνο «από ισχυρή θέση».

Η τρέχουσα περίοδος βλέπει την επιστροφή του στρατιωτικού ανταγωνισμού, με τρεις χώρες αυτή τη φορά. Γνωρίζοντας την τάση των στρατιωτικών να προετοιμάσουν τον προηγούμενο πόλεμο και όχι να φανταστούν τον επόμενο, είναι απαραίτητο να επανεξεταστεί η οργάνωση και ο εξοπλισμός των στρατευμάτων έχοντας κατά νου ότι οι αντίπαλοι θα τοποθετηθούν σε τομείς που θα επιλέξουν οι ίδιοι. Θα παρατηρήσουμε ότι δεν είναι σε αυτό το κεφάλαιο που ο Ντόναλντ Τραμπ επικαλείται την Αχίλλειο φτέρνα του Πενταγώνου, αλλά πολύ πιο πάνω στο κείμενο. Είναι στην εισαγωγή του, τη στιγμή που ο αναγνώστης απορροφάται από φιλοσοφικές εκτιμήσεις, που αναφέρει τα νέα ρωσικά όπλα και ειδικότερα την ικανότητά τους να αναστέλλουν τις διαταγές και τους ελέγχους του ΝΑΤΟ.

Το Πεντάγωνο πρέπει να ανανεώσει το οπλοστάσιό του, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. Πρέπει να εγκαταλείψει την ψευδαίσθηση ότι η τεχνολογική υπεροχή του (στην πραγματικότητα ξεπεράστηκε ενώπιον της Ρωσίας) θα μπορούσε να ξεπεράσει τη κατωτερότητα του σε αριθμό ανδρών. Στη συνέχεια ακολουθεί μακρά μελέτη των τομέων του οπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων, που πρέπει να εκσυγχρονιστούν.

Ο Ντόναλντ Τραμπ σκοπεύει να αντιστρέψει την τρέχουσα λειτουργία της αμυντικής βιομηχανίας. Ενώ προσπαθεί να πουλήσει τα προϊόντα της στο ομοσπονδιακό Κράτος, εύχεται το ομοσπονδιακό Κράτος να ξεκινήσει αιτήσεις προσφορών και η βιομηχανία να ανταποκριθεί στις νέες του ανάγκες. Γνωρίζουμε ότι σήμερα, η αμυντική βιομηχανία δεν διαθέτει πλέον τους μηχανικούς που απαιτούνται για την εκτέλεση νέων έργων. Η αποτυχία του F-35 είναι το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα. Η αλλαγή που ζητά ο πρόεδρος προϋποθέτει επομένως τη προηγούμενη οργάνωση της «διαρροής εγκεφάλων» προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, την οποία ήδη ανάφερε.

Στον τομέα των πληροφοριών, χρησιμοποιεί τις θεωρίες του πρώην συμβούλου του για την εθνική ασφάλεια, στρατηγού Michaël Flynn. Θέλει να επανατοποθετήσει όχι μόνο την DIA, Defense Intelligence Agency (Υπηρεσία Πληροφοριών Άμυνας), αλλά ολόκληρη την «κοινότητα των πληροφοριών». Ο στόχος δεν είναι πλέον να εντοπιστεί ανά πάσα στιγμή οποιοσδήποτε ηγέτης τρομοκρατίας, αλλά να είναι σε θέση να προβλέψει τις στρατηγικές εξελίξεις των αντιπάλων και εχθρών. Πρέπει να εγκαταλειφτεί η εμμονή με το GPS και τα high tech gadgets για μια επιστροφή στην ανάλυση.

Τέλος, θεωρεί το Υπουργείο Εξωτερικών ως εργαλείο για τη δημιουργία ενός θετικού περιβάλλοντος για τη χώρα του, συμπεριλαμβανομένων των αντιπάλων του. Δεν είναι πλέον το μέσο για την επέκταση των συμφερόντων των πολυεθνικών που ήταν κάτω από τον George Bush τον πρεσβύτερο και τον Bill Clinton, ούτε ο διατάκτης της Αυτοκρατορίας που ήταν κάτω από τον Bush τον νεώτερο και τον Μπαράκ Ομπάμα. Οι διπλωμάτες των ΗΠΑ θα πρέπει να επανακτήσουν κάποιες πολιτικές ικανότητες.

- Το κεφάλαιο για την επιρροή των ΗΠΑ εξηγεί το τέλος της «παγκοσμιοποίησης» του «αμερικανικού τρόπου ζωής». Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιδιώξουν να επιβάλουν τις αξίες τους σε άλλους. Θα αντιμετωπίσουν εξίσου όλους τους λαούς και θα εκτιμήσουν εκείνους που σέβονται το κράτος δικαίου.

Για να ενθαρρύνει τις χώρες που επιθυμούν να γίνουν εταίροι αλλά οι οποίες έχουν επενδύσεις που διοικούνται από το Κράτος, σχεδιάζει να τους προσφέρει εναλλακτικές λύσεις που διευκολύνουν τη μεταρρύθμιση της οικονομίας τους.

Όσον αφορά τις διακυβερνητικές οργανώσεις, ανακοίνωσε ότι θα αρνηθεί να παραιτηθεί από οποιαδήποτε κυριαρχία εάν επρόκειτο να μοιραστεί με χώρες που αμφισβητούν τις συνταγματικές αρχές των ΗΠΑ, μια άμεση αναφορά στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, για παράδειγμα. Δεν λέει τίποτα όμως για την εξωεδαφικότητα της αμερικανικής δικαιοσύνης που παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές άλλων χωρών.

Τέλος, επαναλαμβάνοντας τη μακρά παράδοση μετά το συμβιβασμό του 1791, ισχυρίζεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να βοηθήσουν εκείνους που αγωνίζονται για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ή τη θρησκευτική ελευθερία (δεν πρέπει να συγχέεται με την ελευθερία της συνείδησης).

Μια εφαρμογή που παραμένει προς καθορισμό

JPEG - 12.9 ko
Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας του Ντόναλντ Τραμπ θέτει εντελώς νέες αρχές για την ανοικοδόμηση της οικονομίας και την υπεράσπιση της χώρας.
Στρατηγική της Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών, Λευκός Οίκος, 18 Δεκεμβρίου 2017. 2Μβ, 68ρ.

Μόνο μετά από αυτή τη μακρά παρουσίαση ο Ντόναλντ Τραμπ ασχολείται με την περιφερειακή εφαρμογή του δόγματος του. Δεν ανακοινώνεται τίποτα το καινούργιο εδώ, εκτός από μια συμμαχία με την Αυστραλία, την Ινδία και την Ιαπωνία που θα περιορίσει την Κίνα και θα καταπολεμήσει τη Βόρεια Κορέα.

Το πολύ, μαθαίνουμε δύο νέες προσεγγίσεις στη Μέση Ανατολή. Η εμπειρία του Ντάες έδειξε ότι το κύριο πρόβλημα δεν είναι το ισραηλινό ζήτημα, αλλά το ζήτημα της τζιχαντιστικής ιδεολογίας. Και αυτό που η Ουάσινγκτον κατηγορεί το Ιράν, είναι ότι διαιωνίζει τον κύκλο της βίας αρνούμενο να διαπραγματευτεί.

Από αυτή την έλλειψη σαφήνειας, ο αναγνώστης κατανοεί ότι το Πεντάγωνο πρέπει να εγκαταλείψει το σχέδιο του ναύαρχου Άρθουρ Τσεμπρόβσκι που επέβαλε ο Ντόναλντ Rumfeld στις 11 Σεπτεμβρίου. Ο «ατελείωτος πόλεμος» τέλειωσε. Η ένταση αναμένεται όχι μόνο να μη εξαπλωθεί στον κόσμο, αλλά να πέσει στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Το Δόγμα της Εθνικής Ασφάλειας του Ντόναλντ Τραμπ είναι εξαιρετικά χτισμένο από την ιστορική (βλέπουμε την επιρροή του στρατηγού Jim Mattis) και φιλοσοφική πλευρά (ακολουθώντας τον πρώην ειδικό σύμβουλο Steve Bannon). Βασίζεται σε μια αυστηρή ανάλυση των προκλήσεων για την αμερικανική εξουσία (σύμφωνα με το έργο του στρατηγού HR McMaster). Επικυρώνει τις περικοπές του προϋπολογισμού του υπουργείου των Εξωτερικών (που διαχειρίζονται από τον Rex Tillerson). Σε αντίθεση με το δοξάρι των αμερικανών δημοσιογράφων, η διοίκηση Τραμπ έχει επιτύχει μια συνεκτική σύνθεση που ξεχωρίζει ξεκάθαρα από τα προηγούμενα οράματα.

Ωστόσο, η απουσία ρητής περιφερειακής στρατηγικής βεβαιώνει την κλίμακα της τρέχουσας επανάστασης. Τίποτα δεν αποδείχνει ότι οι στρατιωτικοί ηγέτες θα εφαρμόσουν αυτή τη νέα φιλοσοφία στους αντίστοιχους τομείς τους. Ειδικά δεδομένου ότι παρατηρήσαμε πριν από λίγες ημέρες τη συμπαιγνία μεταξύ των αμερικανικών δυνάμεων και των τζιχαντιστών στη Συρία.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

Πηγή
Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)

[1] «Αν θέλετε ειρήνη, προετοιμάστε τον πόλεμο».

Άρθρα υπό την άδεια «Creative Commons»

Μπορείτε να αναπαραγάγετε ελεύθερα τα άρθρα του Δικτύου Βολταίρος, με την προϋπόθεση να αναφέρετε τη πηγή και να μη τα τροποποιήσετε ούτε να τα χρησιμοποιήσετε για εμπορικούς σκοπούς (άδεια CC-BY-NC-ND).

Υποστήριξη του Δικτύου Βολταίρος

Χρησιμοποιήσετε αυτό τον ιστοτόπο όπου μπορείτε να βρείτε αναλύσεις ποιότητας οι οποίες θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα τον κόσμο. Αυτός ο ιστότοπος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την οικονομική υποστήριξη σας.
Βοηθήστε μας με δωρεά.

Πώς να συμμετάσχετε στο Δίκτυο Βολταίρος;

Οι διαχειριστές του δικτύου είναι όλοι εθελοντές.
- Μεταφραστές με επαγγελματικό επίπεδο: μπορείτε να συμμετάσχετε στη μετάφραση των άρθρων.

Ιράκ: η παρουσία των ΗΠΑ υπό αμφισβήτηση
Ιράκ: η παρουσία των ΗΠΑ υπό αμφισβήτηση
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος
 
Είναι δυνατή η ειρήνη γύρω από το Ισραήλ;
Είναι δυνατή η ειρήνη γύρω από το Ισραήλ;
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος
 
Οι εκλογές δεν αρκούν για τη Δημοκρατία
Οι εκλογές δεν αρκούν για τη Δημοκρατία
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος
 
Κήρυξαν νέο πόλεμο το Ιράν και το Ισραήλ;
Κήρυξαν νέο πόλεμο το Ιράν και το Ισραήλ;
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος
 
Η Ρωσία αντιτίθεται στον πόλεμο Ιράν-Ισραήλ
Η Ρωσία αντιτίθεται στον πόλεμο Ιράν-Ισραήλ
του Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος
 
Ελλάδα Κράτος Δικαίου, Τουρκία Κράτος Συμμορία
Ελλάδα Κράτος Δικαίου, Τουρκία Κράτος Συμμορία
του Σάββας Καλεντερίδης , Δίκτυο Βολταίρος