Δίκτυο Βολταίρος

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγκάζεται να συμμετάσχει στους πολέμους των ΗΠΑ

Από της Συνθήκης του Μάαστριχτ, όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συμπεριλαμβανομένων και ουδέτερων χωρών) έβαλαν την άμυνα τους υπό την κυριαρχία του ΝΑΤΟ, η οποία διευθύνεται αποκλειστικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ως εκ τούτου, όταν το Πεντάγωνο εξουσιοδοτεί το Υπουργείο Οικονομικών να πραγματοποιήσει την οικονομική πολιορκία των χωρών που θέλει να συντρίψει, όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ είναι υποχρεωμένα να εφαρμόζουν τις κυρώσεις των ΗΠΑ.

| Δαμασκός (Συρία)
+
JPEG - 32.5 ko

Μετά την απώλεια της πλειοψηφίας του στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ενδιάμεσες εκλογές, ο πρόεδρος Τραμπ βρήκε νέους συμμάχους σε αντάλλαγμα για την απαλλαγή του, από τον εισαγγελέα Μιούλερ, της εσχάτης προδοσίας [1]. Τώρα υποστηρίζει τους στόχους των στρατηγών του. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επέστρεψε [2].

Σε λιγότερο από έξι μήνες, τα θεμέλια των διεθνών σχέσεων «επανεκκινήθηκαν» (reboot). Ο πόλεμος τον οποίο η Χιλάρι Κλίντον είχε υποσχεθεί να ξεκινήσει, κηρύχτηκε για τα καλά, αλλά όχι αποκλειστικά με στρατιωτική δύναμη. Αυτή η αλλαγή στους κανόνες του παιχνιδιού, απαράμιλλη από το τέλος του Β ’Παγκοσμίου Πολέμου, αναγκάζει αμέσως όλους τους παίκτες να επανεξετάσουν τη στρατηγική τους και ως εκ τούτου όλους τους μηχανισμούς συμμαχίας στους οποίους στηρίζονταν. Όσοι αργούν θα πληρώσουν τα έξοδα.

Κηρύχτηκε ο οικονομικός πόλεμος

Οι πόλεμοι θα είναι πάντα θανατηφόρα και σκληρή, αλλά για τον Donald Trump, ο οποίος ήταν επιχειρηματίας πριν να είναι πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, το καλύτερο είναι να είναι όσο φθηνότεροι γίνεται. Ως εκ τούτου, είναι προτιμότερο να σκοτώσεις με οικονομικές πιέσεις παρά με όπλα. Γνωρίζοντας ότι οι ΗΠΑ ήδη δεν είχαν συναλλαγές με τις περισσότερες χώρες τις οποίες επιτίθενται, το οικονομικό κόστος αυτών των «οικονομικών» πολέμων (με την πραγματική έννοια του όρου) χρεώνεται σε τρίτες χώρες και όχι στο Πεντάγωνο.

Έτσι, οι Ηνωμένες Πολιτείες μόλις αποφάσισαν να ασκήσουν οικονομική πολιορκία στη Βενεζουέλα [3], την Κούβα [4] και τη Νικαράγουα [5]. Αυτές οι πράξεις παρουσιάζονται από τους υπεύθυνους επικοινωνίας ως "κυρώσεις", χωρίς να γνωρίσουμε με τι δικαίωμα τις λαμβάνει η Ουάσιγκτον, για να κρύβουν πραγματικούς πολέμους για να σκοτώσουν.

Αυτές γίνονται με ρητή αναφορά στο «Δόγμα Μονρόε» (1823), σύμφωνα με το οποίο καμία ξένη δύναμη δεν μπορεί να επέμβει στην αμερικανική ήπειρο, σε αντάλλαγμα η Ουάσιγκτον δεν θα επέμβει στη Δυτική Ευρώπη. Μόνο η Κίνα, η οποία αισθάνθηκε στοχοθετημένη, σημείωσε ότι οι Αμερικές δεν είναι ιδιοκτησία των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιπλέον, όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό το δόγμα έχει εξελιχθεί με ταχείς ρυθμούς για να δικαιολογηθεί ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ στα νότια της ηπείρου (η «Απορία Ρούσβελτ»).

Σήμερα οι κυρώσεις των ΗΠΑ αφορούν τουλάχιστον είκοσι χώρες: τη Λευκορωσία, Βιρμανία, Μπουρούντι, Βόρεια Κορέα, Κούβα, τη Ρωσική Ομοσπονδία, το Ιράκ, Λίβανο, τη Λιβύη, Νικαράγουα, Συριακή Αραβική Δημοκρατία, Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας, τη Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, τη Σερβία, τη Σομαλία, το Σουδάν, το Νότιο Σουδάν, την Ουκρανία, την Υεμένη και τη Ζιμπάμπουε. Πρόκειται για έναν πολύ ακριβή χάρτη των συγκρούσεων υπό την ηγεσία του Πενταγώνου, με τη βοήθεια του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ.

Αυτοί οι στόχοι δεν είναι ποτέ στη Δυτική Ευρώπη (όπως όριζε το "Δόγμα Μονρόε"), αλλά μόνο στη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Ευρώπη, τη λεκάνη της Καραϊβικής και την Αφρική. Όλες αυτές οι περιοχές είχαν καταχωριστεί από του 1991 από τον πρόεδρο Τζωρτζ Μπους Sr. στη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας ως περιοχές που προορίζονταν να αποτελέσουν μέρος της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης» [6]. Θεωρώντας ότι δεν ήθελαν ή δεν μπόρεσαν να το πράξουν, κυρώθηκαν το 2001 από τον υπουργό Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ και από τον σύμβουλό του για τη μετατροπή των ενόπλων δυνάμεων, ναύαρχο Arthur Cebrowski, και καταδικάστηκαν σε χάος [7].

Ο όρος "οικονομικός πόλεμος" χρησιμοποιήθηκε υπερβολικά εδώ και δεκαετίες για να υποδείξει έναν επιδεινωμένο ανταγωνισμό. Δεν πρόκειται καθόλου για τέτοιο σήμερα, αλλά για έναν πραγματικό πόλεμο για να σκοτώσει.

Οι αντιδράσεις των στοχευόμενων και εκείνες οι ακατάλληλες των Σύμμαχων

Οι Σύριοι, οι οποίοι μόλις κέρδισαν έναν στρατιωτικό πόλεμο οκτώ ετών κατά των τζιχαντιστών μισθοφόρων του ΝΑΤΟ, είναι αμήχανοι ενώπιον αυτού του οικονομικού πόλεμου που επιβάλλει αυστηρό περιορισμό της ηλεκτρικής ενέργειας, του φυσικού αερίου και του πετρελαίου, και προκαλεί το κλείσιμο των εργοστασίων που μόλις είχαν ξανανοίξει. Το πολύ μπορεί να χαίρονται τον εαυτό τους για το γεγονός ότι η αυτοκρατορία δεν επέβαλλε ταυτόχρονα αυτές τις δύο μορφές πολέμου.

Οι Βενεζουελάνοι ανακαλύπτουν με φρίκη το τι σημαίνει οικονομικός πόλεμος και συνειδητοποιούν ότι με την τυχοδιώκτη Juan guiado όσο και με τον πρόεδρο Nicolas Maduro, θα πρέπει να μάχονται για να διατηρήσουν ένα κράτος (δηλαδή έναν Λεβιάθαν ικανό να τους προστατεύσει τα [8]).

Οι στρατηγικές των κρατών-στόχων είναι οι ίδιες αναστατωμένες. Για παράδειγμα, δεδομένου ότι δεν μπορεί πλέον να εισάγει φάρμακα για τα νοσοκομεία της, η Βενεζουέλα υπέγραψε συμφωνία με τη Συρία που ήταν πριν από τον πόλεμο του 2011, ένας σημαντικός παραγωγός και εξαγωγέας στον τομέα αυτό. Εργοστάσια, τα οποία είχαν καταστραφεί από την Τουρκία και τους τζιχαντιστές, ανοικοδομήθηκαν στο Χαλέπι. Αλλά, ενώ μόλις ξανάνοιξαν, πρέπει πάλι να κλείσουν, έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας για να λειτουργήσουν.

Ο πολλαπλασιασμός των θεάτρων πολέμου - και επομένως των αποκαλούμενων "κυρώσεων" - αρχίζει να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στους συμμάχους των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η τελευταία πήρε πλού άσχημα τις απειλές κατάσχεσης που διατυπώθηκαν κατά των εταιρειών που έχουν επενδύσει στην Κούβα και, θυμωμένη τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να της κλείσουν την πόρτα της ιρανικής αγοράς, αντέδρασε απειλώντας να προσφύγει στο διαιτητικό δικαστήριο της ΠΟΕ . Ωστόσο, όπως θα δούμε, αυτή η εξέγερση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, διότι είχε προβλεφθεί, εδώ και 25 χρόνια, από την Ουάσινγκτον.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση παγιδεύτηκε

Προβλέποντας την τρέχουσα απάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανήσυχη να μη μπορεί να κάνει εμπόριο με όποιον επιθυμεί, η κυβέρνηση Μπους είχε αναπτύξει το «Δόγμα Γούλφοβιτς»: να διασφαλίζεται ότι ποτέ οι Δυτικο- και Κεντροευρωπαίοι να έχουν ανεξάρτητη άμυνα, αλλά μόνο αυτόνομη [9]. Αυτός είναι ο λόγος που η Ουάσιγκτον ευνούχισε την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τη γέννηση της με την επιβολή ρήτρας στη Συνθήκη του Μάαστριχτ: η επικυριαρχία του ΝΑΤΟ -μιλώ εδώ για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι για τη Κοινή Αγορά-.

Να θυμόμαστε την πλήρη υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλες τις περιπέτειες του Πενταγώνου που ακολούθησε στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το Κοσσυφοπέδιο, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία, την Υεμένη. Σε όλες τις περιπτώσεις, χωρίς εξαίρεση, παρατάχτηκε πίσω από τον Κυρίαρχο της, το ΝΑΤΟ.

Αυτή η υποταγή είναι, εξάλλου, ο μόνος λόγος για τον οποίο η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (ΔΕΕ) διαλύθηκε και για το οποίο ο πρόεδρος Τραμπ παραιτήθηκε από τη διάλυση της μόνιμης στρατιωτικής οργάνωσης της Ατλαντικής Συμμαχίας: χωρίς το ΝΑΤΟ, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπερνε την ανεξαρτησία της, διότι είναι σε αυτήν καθαυτή - και όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες - που αναφέρονται οι Συνθήκες.

Βεβαίως, οι Συνθήκες ορίζουν ότι όλα αυτά πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

- Αλλά, για παράδειγμα, στις 26 Μαρτίου 2019, οι Ηνωμένες Πολιτείες αμφισβήτησαν τα ψηφίσματα που είχαν εγκρίνει για την κυριαρχία του Γκολάν. Αλλάζουν γνώμη χωρίς προειδοποίηση, προκαλώντας στην ουσία την κατάρρευση του διεθνούς δικαίου. [10]

- Ένα άλλο παράδειγμα: οι Ηνωμένες Πολιτείες αυτή την εβδομάδα πήραν θέση στη Λιβύη υπέρ του στρατηγού Khalifa Haftar –στον οποίον τηλεφώνησε ο πρόεδρος Τραμπ για να τον διαβεβαιώσει για τη στήριξη του, αποκάλυψε το Λευκό Οίκο, στις 19 Απρίλιου- εναντίον της κυβέρνησης που δημιούργησαν τα Ηνωμένα Έθνη και β [11] και βλέπουμε ένα προς ένα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τον ακολουθούσουν.

Είναι αδύνατο, δυνάμει των συνθηκών σύστασης της, η ΕΕ να απαλλαγεί από το ΝΑΤΟ και επομένως από τις Ηνωμένες Πολιτείες και να επιβεβαιωθεί ως τελείως ανεξάρτητη δύναμη. Οι διαμαρτυρίες κατά των ψευδο-κυρώσεων που αποφασίστηκαν χθες κατά του Ιράν και σήμερα κατά της Κούβας είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.

Σε αντίθεση με τη γενική πεποίθηση, το ΝΑΤΟ δεν διέπεται από το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, δηλαδή από τα κράτη μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας: όταν, το 2011, το Συμβούλιο, το οποίο είχε εγκρίνει μια ενέργεια για την προστασία του λαού της Λιβύης από τα εικαζόμενα εγκλήματα του Μουαμάρ Καντάφι, δήλωσε ότι αντιτίθεται σε μια "αλλαγή καθεστώτος", το ΝΑΤΟ ξεκίνησε την επίθεση χωρίς καμία διαβούλευση.

Τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία σχημάτιζαν ένα ενιαίο μπλοκ με τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ανακαλύπτουν με έκπληξη ότι δεν έχουν καθόλου την ίδια κουλτούρα με τον σύμμαχό τους πέρα από τον Ατλαντικό. Κατά τη διάρκεια αυτής της παρένθεσης, είχαν ξεχάσει τόσο τη δική τους ευρωπαϊκή κουλτούρα όσο και την αμερικανική "εξαίρεση" και πίστευαν λανθασμένα ότι όλοι συμφωνούσαν μεταξύ τους.

Είτε τους αρέσει είτε όχι, είναι σήμερα συνυπεύθυνοι για τους πολέμους της Ουάσινγκτον, συμπεριλαμβανομένου, για παράδειγμα, της λιμοκτονίας στην Υεμένη συνέπειας των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Σαουδικού Συνασπισμού και των αμερικανικών κυρώσεων. Τώρα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ της επικύρωσης αυτών των εγκλημάτων και της συμμετοχής τους σε αυτά ή της απόσυρσης από τις ευρωπαϊκές συνθήκες.

Η παγκοσμιοποίηση τελείωσε

Το διεθνές εμπόριο αρχίζει να συρρικνώνεται. Δεν πρόκειται για μια περαστική κρίση, αλλά για φαινόμενο ουσίας. Η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης που χαρακτήρισε τον κόσμο από της διάλυσης της ΕΣΣΔ μέχρι τις μεσοπρόθεσμες εκλογές των ΗΠΑ το 2018 έχει λήξει. Είναι πλέον αδύνατο να εξαχθεί κανείς ελεύθερα οπουδήποτε στον κόσμο.

Μόνο η Κίνα εξακολουθεί να έχει αυτή την ικανότητα, αλλά το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών αναπτύσσει τρόπους για να της κλείσει την αγορά της Λατινικής Αμερικής.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η συζήτηση για τα αντίστοιχα πλεονεκτήματα του ελεύθερου εμπορίου και του προστατευτισμού δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης, διότι δεν είμαστε πλέον σε ειρήνη και δεν υπάρχει επιλογή.

Παρομοίως, η κατασκευή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία σχεδιάστηκε σε μια εποχή που ο κόσμος χωριζόταν μεταξύ δύο ασυμβίβαστων μπλοκ, έγινε εντελώς αναπροσάρμοστη. Εάν δεν θέλουν να εμπλακούν από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε συγκρούσεις που δεν είναι δικές τους, τα μέλη της πρέπει να απελευθερωθούν από τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες και την ολοκληρωμένη διοίκηση του ΝΑΤΟ.

Επομένως, είναι εντελώς έξω θέματος να προσεγγιστούν οι ευρωπαϊκές εκλογές σε όρους προοδευτικοί vs εθνικιστών [12], δεν πρόκειται καθόλου για τέτοιο. Οι προοδευτικοί ισχυρίζονται ότι θέλουν να δημιουργήσουν έναν κόσμο που διέπεται από το διεθνές δίκαιο το οποίο ο νοννός τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες, θέλει να εξαλείψει, ενώ ορισμένοι εθνικιστές όπως η Πολωνία του Andrzej Duda, ετοιμάζονται να εξυπηρετήσουν τις ΗΠΑ εναντίον των εταίρων τους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μόνο ορισμένοι Βρετανοί έχουν αντιληφθεί την τρέχουσα ανατροπή. Προσπάθησαν να εγκαταλείψουν την Ένωση, αλλά δεν κατάφεραν να πείσουν τους βουλευτές τους.

"Το να κυβερνήσεις, είναι να προβλέψεις", λένε, αλλά τα περισσότερα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είδαν τίποτα να έρχεται.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

Πηγή
Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)

[1] Report On The Investigation Into Russian Interference In The 2016 Presidential Election, Special Counsel Robert S. Mueller, III, March 2019.

[2] Μετά την άνοδό του στο Λευκό Οίκο, ο πρόεδρος Τραμπ μετέτρεψε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας για να καταργήσει τη μόνιμη έδρα της CIA και του Πεντάγωνου “Presidential Memorandum : Organization of the National Security Council and the Homeland Security Council”, by Donald Trump, Voltaire Network, 28 January 2017. “Ο Ντόναλντ Τραμπ διέλυσε την οργάνωση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 31 janvier 2017.

[3] “US Treasury Sanctions Central Bank of Venezuela and its Director”, Voltaire Network, 17 April 2019.

[4] Cuban Liberty and Democratic Solidarity (Libertad) Act of 1996 (Νόμος για τη Κουβανέζικη Ελευθερία και Δημοκρατικής Αλληλεγγύη (Libertad) του 1996), του οποίου οι χειρότερες διατάξεις θα γίνουν πρόσφατα εφαρμόσιμες.

[5] “US Treasury Targets Finances of Nicaraguan President Daniel Ortega’s Regime”, Voltaire Network, 17 April 2019.

[6] National Security Strategy of the United States 1991, George H. Bush, The White house, 1991.

[7] « La stratégie du chaos dirigé », par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie) , Réseau Voltaire, 16 avril 2019.

[8] Αντιδρώντας στον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο, ο φιλόσοφος Τόμας Χομπς έκανε τη θεωρία, στο βιβλίο του Λεβιάθαν, της ανάγκης να υποστηρίξεις ένα κράτος, ακόμη και αν είναι αυταρχικό και καταχρηστικό, παρά να μην έχεις και να βυθίσεις στο χάος.

[9] « US Strategy Plan Calls For Insuring No Rivals Develop », Patrick E. Tyler, and « Excerpts from Pentagon’s Plan : "Prevent the Re-Emergence of a New Rival" », New York Times, March 8, 1992. « Keeping the US First, Pentagon Would preclude a Rival Superpower », Barton Gellman, The Washington Post, March 11, 1992.

[10] “Ο ΟΗΕ έσπασε από την «εξαιρετικότητα» των ΗΠΑ”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 2 avril 2019.

[11] « Washington et Moscou unis contre l’Onu en Libye », Réseau Voltaire, 20 avril 2019.

[12] « Pour une Renaissance européenne », par Emmanuel Macron, Réseau Voltaire, 4 mars 2019.

Άρθρα υπό την άδεια «Creative Commons»

Μπορείτε να αναπαραγάγετε ελεύθερα τα άρθρα του Δικτύου Βολταίρος, με την προϋπόθεση να αναφέρετε τη πηγή και να μη τα τροποποιήσετε ούτε να τα χρησιμοποιήσετε για εμπορικούς σκοπούς (άδεια CC-BY-NC-ND).

Υποστήριξη του Δικτύου Βολταίρος

Χρησιμοποιήσετε αυτό τον ιστοτόπο όπου μπορείτε να βρείτε αναλύσεις ποιότητας οι οποίες θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα τον κόσμο. Αυτός ο ιστότοπος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την οικονομική υποστήριξη σας.
Βοηθήστε μας με δωρεά.

Πώς να συμμετάσχετε στο Δίκτυο Βολταίρος;

Οι διαχειριστές του δικτύου είναι όλοι εθελοντές.
- Μεταφραστές με επαγγελματικό επίπεδο: μπορείτε να συμμετάσχετε στη μετάφραση των άρθρων.