Η Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ, Μόνιμη Αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Επί έξι μήνες, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είναι το θέατρο μιας σύγκρουσης μεταξύ, αφενός, των υποστηρικτών της αμερικανικής ηγεμονίας και, αφετέρου, εκείνων που ελπίζουν σε έναν πιο δίκαιο κόσμο. Η σφαγή περισσότερων από 779 Ισραηλινών, η ομηρεία περίπου 200 άλλων, ο τραυματισμός περισσότερων από 2.000 άλλων, η διοικητική κράτηση (ισοδύναμη με ομηρεία) 2.870 Παλαιστινίων, η σφαγή τουλάχιστον 30.000 αμάχων Παλαιστινίων και ο τραυματισμός των τουλάχιστον 70.000 άλλων αποτελούν το φόντο αυτής της μάχης.

Η πρώτη αντίδραση της «Αμερικανικής Αυτοκρατορίας» στην Επιχείρηση Αλ-Άκσα της Παλαιστινιακής Αντίστασης και στην ισραηλινή απάντηση, την επιχείρηση Σιδερένιο Σπαθί, ήταν τόσο ο φόβος όσο και μια τυφλή υποστήριξη. Ήταν απαραίτητο, ιδωμένο από την Ουάσιγκτον, να μην υποστεί άλλη μία ήττα μετά από αυτές στη Συρία και την Ουκρανία. Κατά συνέπια, η μόνιμη εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών στο Συμβούλιο Ασφαλείας, Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ, καταψήφισε οποιοδήποτε αίτημα για κατάπαυση του πυρός. Της δόθηκε εντολή να δώσει χρόνο στο Ισραήλ για να κερδίσει. Ως εκ τούτου, άσκησε βέτο στο σχέδιο ψηφίσματος S/2023/772 στις 16 Οκτωβρίου 2023. Δήλωσε με την ευκαιρία αυτή: «Η Χαμάς πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνη για τις ενέργειές της. Δεν εκπροσωπεί τον παλαιστινιακό λαό και δεν έχει κάνει τίποτα για να προωθήσει την ειρήνη και τη σταθερότητα, προτιμώντας το χάος». Ήταν το πρώτο της ψέμα. Μπορούμε να το χαρούμε ή να το λυπούμαστε, η Χαμάς εξελέγη νόμιμα από τους Παλαιστίνιους το 2006. Κέρδισε σχετική πλειοψηφία (44,45% των ψήφων).

Και πάλι, αντιτάχθηκε στο σχέδιο ψηφίσματος S/2023/773 της Βραζιλίας στις 18 Οκτωβρίου. Παρεμπιπτόντως, δήλωσε: «Αυτό το σχέδιο αγνοούσε το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα».
Αυτό το επιχείρημα ήταν το δεύτερο ψέμα της, συνοδευόμενο από το δεύτερο βέτο της. Θα γινόταν συχνή επανάληψη. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, όπως επιβεβαίωσε το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης (ICJ) στη συμβουλευτική του γνώμη του 2004, «δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση κατοχικής δύναμης».

Στις 25 Οκτωβρίου, παρουσίασε το δικό της σχέδιο ψηφίσματος S/2023/792· ένα σχέδιο που «συνεχίσει να μην περιέχει έκκληση για κατάπαυση του πυρός· που δεν καταδικάζει τις αδιάκριτες επιθέσεις κατά αμάχων πολιτών και ιδιοκτησιών στη Γάζα· που δεν καταγγέλλει πράξεις που στοχεύουν στη βίαιη μετεγκατάσταση αμάχων», συνόψισε ο μόνιμος εκπρόσωπος της Ρωσίας, Βασίλης Νεμπένζια, ασκώντας το βέτο του.
Πολύ πιο σαφής, ο μόνιμος εκπρόσωπος της Κίνας, Ζανγκ Τζουν, ασκώντας αι αυτός το βέτο του, κατήγγειλε ένα «ανισόρροπο» και «διφορούμενο» κείμενο, με «καλλυντικές» τροποποιήσεις, το οποίο «ανακατεύει τα πάντα» και, αν εγκρινόταν, θα έδινε το «πράσινο». φως» σε μεγάλη στρατιωτική δράση του Ισραήλ και στην κλιμάκωση της σύγκρουσης. Το χειρότερο, είπε, δεν κάνει καμία αναφορά στα βαθύτερα αίτια της ανθρωπιστικής κρίσης στη Λωρίδα της Γάζας και δεν προτρέπει το Ισραήλ να άρει τον αποκλεισμό του ή να εγκαταλείψει την εντολή εκκένωσης, η οποία δεν θα επισπεύσει παρά μόνο την «κάθοδο στην κόλαση» αυτού του εδάφους. Αποφεύγει εσκεμμένα το ζήτημα της ισραηλινής κατοχής και της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.
Απαντώντας σε αυτό το μπαράζ, η πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ άσκησε βέτο στο προτεινόμενο ψήφισμα της Ρωσίας S/2023/795. Μην έχοντας άλλο επιχείρημα, αρκέστηκε στην καταγγελία μιας πρότασης που συντάχθηκε χωρίς διαβούλευση.

Εξοργισμένη από αυτά τα τρία βέτο των ΗΠΑ, η Γενική Συνέλευση ενέκρινε, στις 27 Οκτωβρίου, με 121 ψήφους υπέρ, 14 κατά και 44 αποχές, ένα ψήφισμα της Ιορδανίας ES-10/21 [1]. Έχει τίτλο «Προστασία των αμάχων και συμμόρφωση με τις νομικές και ανθρωπιστικές υποχρεώσεις». Η Γενική Συνέλευση δεν έχει την εξουσία να «απαιτήσει»: παρά μόνο να «ζητήσει». Συνεπώς, το ψήφισμα αρκείται στο να «ζητήσει μια άμεση, διαρκή και υποστηριζόμενη ανθρωπιστική εκεχειρία, που θα οδηγήσει στον τερματισμό των εχθροπραξιών». Επιπλέον, συνιστά σε όλα τα μέρη να συμμορφώνονται αμέσως και πλήρως με τις υποχρεώσεις τους βάσει του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Η πρέσβειρα Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ επιδιώκει πάντα τον στόχο να μην διακινδυνεύεται ισραηλινή ήττα, όποιο κι αν είναι το κόστος μιας νίκης. Αρνείται επίμονα να επιβληθεί η διακοπή των μαχών, αλλά ανησυχεί τώρα μήπως αφήσει 2,2 εκατομμύρια Παλαιστίνιους να πεθάνουν σε ζωντανές συνδέσεις στις τηλεοράσεις και στα κινητά τηλέφωνα των 121 κρατών που ψήφισαν στη Γενική Συνέλευση.

Έπρεπε να περιμένουμε την 15 Νοεμβρίου για να επιτρέψει η Πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ μια πρόταση ψηφίσματος της Μάλτας να περάσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας, με αριθμό 2712 [2]. Ωστόσο, αντιτάχθηκε το κείμενό της να παραθέτει το απόσπασμα από εκείνο της Γενικής Συνέλευσης που ζητούσε «μια άμεση, διαρκή και υποστηριζόμενη ανθρωπιστική εκεχειρία, που θα οδηγήσει στον τερματισμό των εχθροπραξιών». Το πολύ το Συμβούλιο «ζητά επείγουσες και παρατεταμένες ανθρωπιστικές παύσεις και διαδρόμους σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας για αρκετό αριθμό ημερών». Ως εκ τούτου, το Ισραήλ μπορεί να συνεχίσει τον πόλεμό του μέχρι τη νίκη, ακόμη και με κόστος δεκάδων χιλιάδων θανάτων.

Στο Ισραήλ, υποστηρικτές της ειρήνης διέρρευσαν ένα σημείωμα της υπουργού Πληροφοριών Χίλα Γάμλιελ με τίτλο Εναλλακτικές λύσεις σε μια πολιτική οδηγία για τον άμαχο πληθυσμό στη Γάζα [3]. Συνιστά την εκδίωξη των 2,2 εκατομμυρίων κατοίκων της Γάζας στο αιγυπτιακό Σινά. Πολύ ενοχλημένες, οι υπηρεσίες του Πρωθυπουργού διαβεβαίωσαν τους δημοσιογράφους που τις ρωτούσαν ότι αυτή η νεαρή υπουργός δεν είχε καμία σημασία και ότι απλώς προσπαθούσε να κάνει τον κόσμο να μιλάει για αυτήν. Ωστόσο, αυτό το σημείωμα δεν προοριζόταν για το κοινό.
Από την πλευρά του, ο Αμιτσάι Ελιγιάχου, Ισραηλινός υπουργός Κληρονομιάς, δήλωσε στο Radio Kol Berama ότι το Ισραήλ εξετάζει το ενδεχόμενο χρήσης ατομικών όπλων στη Γάζα: «είναι μια λύση... είναι μια εναλλακτική επιλογή». Στη συνέχεια συγκρίνει τους κατοίκους της Λωρίδας της Γάζας με τους «Ναζί», ισχυριζόμενος ότι «δεν υπάρχουν μη πολεμιστές στη Γάζα» και ότι η περιοχή δεν αξίζει ανθρωπιστική βοήθεια. «Δεν υπάρχουν μη εμπλεκόμενοι άνθρωποι στη Γάζα», κατέληξε.

Στις 8 Δεκεμβρίου, ο Γενικός Γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες αναστατώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στηριζόμενος στο άρθρο 99 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών συγκαλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας. Προειδοποιεί για υψηλό κίνδυνο «ολικής κατάρρευσης» του συστήματος ανθρωπιστικής υποστήριξης στη Γάζα, με «καταστροφικές» συνέπειες για τη δημόσια τάξη, την περιφερειακή ασφάλεια, χωρίς να λογαριάσουμε την πίεση που θα μπορούσε να αναγκάσει τους αμάχους της Γάζας να εκτοπιστούν μαζικά προς την Αίγυπτο [υπαινιγμός στο σημείωμα της Γκίλα Γαμλιέλ]. Ωστόσο, η πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ παραμένει σταθερή. Άσκησε το βέτο της για τέταρτη φορά για ένα προτεινόμενο από μεγάλο αριθμό κρατών ψήφισμα S/2023/970, το οποίο «απαιτούσε άμεση ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός». Δικαιολόγησε την απόφασή της με την δικαιολογία ότι ήταν «μη ισορροπημένο και αποσυνδεδεμένο από την πραγματικότητα» και λόγω της άρνησης των συν-συγγραφέων του να εισαγάγουν μια φράση που καταδικάζει τις φρικτές πράξεις που διέπραξε η Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου εναντίον του Ισραήλ. Επέκρινε επίσης ένα σχέδιο ψηφίσματος που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια στην τρομοκρατία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, υποστηρίζοντας ότι μια «άνευ όρων» κατάπαυση του πυρός δεν είναι ρεαλιστική και μάλιστα επικίνδυνη.

Στις 22 Δεκεμβρίου, η πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ υποχώρησε συμφωνώντας να απέχει από την ψηφοφορία επί του ψηφίσματος 2720 [4] · ένα κείμενο που δεν πραγματεύεται το ζήτημα των μαχών και εμμένει μόνο στην ανθρωπιστική βοήθεια. Απαιτεί απλώς αυξημένη βοήθεια, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων, τροφίμων και ιατρικών προμηθειών. Απαιτεί επίσης το άνοιγμα όλων των συνοριακών σημείων διέλευσης, συμπεριλαμβανομένου του Κερέμ Σαλόμ, και προτείνει τον άμεσο διορισμό ενός ανώτερου συντονιστή για την ανθρωπιστική βοήθεια και την ανοικοδόμηση της Γάζας.

Με αυτή την υποστήριξη, οι ρεβιζιονιστές Σιωνιστές δείχνουν την επιθυμία τους να βάλουν ένα τέλος στη Γάζα. Ο Μπεζαλέλ Σμότριχ, υπουργός Οικονομικών, ο Ντάννυ Ντανόν, πρώην πρεσβευτής στον ΟΗΕ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, πολλαπλασιάζουν δηλώσεις για αυτό το σκοπό. Το Ισραήλ πραγματοποιεί επαφές στο εξωτερικό για να φιλοξενεί αυτο τον ανεπιθύμητο λαό. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δηλώνει στο Κάιρο ότι η ΕΕ θα μπορούσε να δεχθεί ένα εκατομμύριο ανθρώπους, αλλά η Ρουάντα, το Κονγκό και το Τσαντ αρνούνται ότι έχουν δώσει τη συμφωνία τους.

Στις 12 Ιανουαρίου, η Αλγερία ζήτησε από το Συμβούλιο να αντιταχθεί στη «μεταφορά» των κατοίκων της Γάζας. Αυτή τη φορά η πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ προσχωρεί στη συναίνεση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπερασπίζονται τη «λύση των δύο κρατών» που φαντάζονται οι Βρετανοί εδώ και τριάντα χρόνια. Πρόκειται για τη δημιουργία ενός εβραϊκού και ενός παλαιστινιακού κράτους, προπαντός για να μην εξαναγκαστούν να βάλουν τέρμα στο απαρτχάιντ. Αυτό προϋποθέτει, στην πραγματικότητα, να κηρυχτεί η ισότητα όλων των ανθρώπων, είτε Εβραίων είτε Αράβων [5]. Οι Αγγλοσάξονες αρνούνταν σταθερά το διεθνικό κράτος που προέβλεπαν τα Ηνωμένα Έθνη το 1947. Ήθελαν να διχάσουν την Παλαιστίνη για να είναι σίγουροι ότι οι Εβραίοι δεν θα είχαν ποτέ ένα βιώσιμο κράτος, σύμφωνα με τα λόγια του Λόρδου Χέρμπερτ Σάμουελ. Για αυτό, μπορούν να υπολογίζουν στην τρέλα των Ισραηλινών, αλλά πρέπει ωστόσο να κρατήσουν δεμένη με λουρί τη φασιστική τους παράταξη, τους «ρεβιζιονιστές σιωνιστές» του Τζαμποτίνκι και του Νετανιάχου.

Στις 23 Ιανουαρίου, ο Γενικός Γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες έρχεται στην τριμηνιαία συνάντηση αφιερωμένη στην Παλαιστίνη. Αυτή τη φορά πραγματοποιείται σε υπουργικό επίπεδο. Υποστηρίζοντας την αγγλοσαξονική στρατηγική, θεωρεί «απαράδεκτη» τη «σαφή και επαναλαμβανόμενη» απόρριψη της λύσης των δύο κρατών που εξέφρασε η ισραηλινή κυβέρνηση. Η λύση των δύο κρατών, που επανειλημμένα «αφέθηκε νεκρή», παραμένει ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί μια διαρκής και δίκαιη ειρήνη, λέει. Αυτή τη θέση συμμερίζονται σχεδόν όλοι οι πενήντα ομιλητές, συμπεριλαμβανομένου φυσικά του Άντονι Μπλίνκεν, υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Κεραυνός στη Χάγη. Το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης, δηλαδή το εσωτερικό δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών, εκδίδει συντηρητική διαταγή κατόπιν αιτήματος της Νότιας Αφρικής στις 26 Ιανουαρίου [6]. Απαιτεί από το Ισραήλ να λάβει μέτρα για την προστασία των κατοίκων της Γάζας από πιθανή γενοκτονία. Το Συμβούλιο συνέρχεται στις 31 Ιανουαρίου για να μελετήσει αυτή την απόφαση.
Η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Νότιας Αφρικής, Mathu Theda Joyini, εξηγεί, κοιτάζοντας την πρέσβη Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ, ότι, κατά την άποψή της, η απόφαση αντιπροσωπεύει ένα σαφές μήνυμα προς τις χώρες που χρηματοδοτούν και διευκολύνουν τις ισραηλινές επιχειρήσεις και οι οποίες, με τον τρόπο αυτό, θα μπορούσαν οι ίδιες να παραβιάζουν τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Ωστόσο, η Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ σημειώνει ότι, στα προκαταρκτικά πορίσματά του, το Δικαστήριο δεν υποστήριξε την άμεση κατάπαυση του πυρός, ούτε ισχυρίστηκε ότι το Ισραήλ παραβίασε τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία.
Και καθώς το Ισραήλ, αμέσως μετά την έκδοση της εντολής, ξεκίνησε μια διεθνή εκστρατεία κατά της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA), η Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σταμάτησαν να τη χρηματοδοτούν. Ωστόσο, χωρίς αυτόν τον οργανισμό, κανείς δεν θα καταφέρει να διανείμει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα και το Ισραήλ θα έχει τη χαρά να ισχυρίζεται ότι έχει κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του. Το Τελ Αβίβ θα ήθελε πολύ να βοηθήσει τους κάτοικους της Γάζας, αλλά δυστυχώς, αυτό δεν κατέστη δυνατό.

Στις 20 Φεβρουαρίου, η πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ άσκησε το βέτο της για πέμπτη φορά επειδή η αλγερινή πρόταση για το ψήφισμα S/2024/173 θα παρεμπόδιζε τις διπλωματικές προσπάθειες. Στην πραγματικότητα, «απαιτεί μια άμεση ανθρωπιστική εκεχειρία που πρέπει να γίνει σεβαστή από όλα τα μέρη» και η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να μην θέλει να διακοπεί ο ισραηλινός πόλεμος παρά τα πτώματα που συσσωρεύονται.
Ο πρεσβευτής Ζανγκ Τζουν πιστεύει ότι η παθητικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών μοιάζει με «πράσινο φως για τη συνέχιση των εχθροπραξιών», διατρέχοντας τον κίνδυνο μιας περιφερειακής ανάφλεξης. Θεωρεί ότι το βέτο τους καταπατά το διεθνές δίκαιο, επικαλούμενος αφενός την επιστολή που απηύθυνε στο Συμβούλιο Ασφαλείας ο Γενικός Γραμματέας βάσει του άρθρου 99 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και, αφετέρου, τη διάταξη του Διεθνούς Δικαστηρίου. Δικαιοσύνης (ICJ).
Από την πλευρά του, ο πρέσβης Βασίλης Νεμπένζια καταγγέλλει ένα εναλλακτικό σχέδιο ψηφίσματος που σχεδιάζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως «προστασία που παρέχεται στον σύμμαχό τους στη Μέση Ανατολή» για να τους δώσει χρόνο να εκδιώξει τον πληθυσμό της Γάζας. «Αυτή είναι μια προσπάθεια να παίξουμε με το χρόνο προς τα συμφέροντα του Ισραήλ», λέει.

Στις 22 Φεβρουαρίου, το Συμβούλιο άκουσε την ανατριχιαστική μαρτυρία του γενικού γραμματέα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ).
Ως κατοχική δύναμη, υπενθύμισε η μόνιμη αντιπρόσωπος της Ελβετίας, Πασκάλ Μπαερισβάιλ, το Ισραήλ πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, δηλαδή να διασφαλίσει τον εφοδιασμό του πληθυσμού με τρόφιμα και ιατρικά προϊόντα, όπως το υπενθύμισε σαφώς το Διεθνές Δικαστήριο. ICJ).

Στις 22 Μαρτίου, η πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ προσπάθησε να αποκαταστήσει την εικόνα της. Πρότεινε ένα νέο ψήφισμα S/2024/239 που έλπιζε να περάσει. Ορίστε! Το κείμενο «Θεωρεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη να καθιερωθεί μια άμεση και διαρκής κατάπαυση του πυρός». Επιπλέον, το σημείο 19 επαλαμβάνει τις κατηγορίες κατά της UNRWA. Τέλος, στο προοίμιό της αναφέρει: «Η Χαμάς και άλλες τρομοκρατικές ομάδες και ένοπλες εξτρεμιστικές ομάδες στη Γάζα δεν υπερασπίζονται την αξιοπρέπεια ή την αυτοδιάθεση του παλαιστινιακού λαού και ότι η Χαμάς έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση».
Η Ρωσία και Κίνα θέτουν το βέτο τους. Η Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ σχολιάζει: «Προτιμούν να μας δουν να αποτύχουμε παρά να δουν αυτό το Συμβούλιο να πετυχαίνει».

Τελικά, στις 25 Μαρτίου, η πρέσβης Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ υποχώρησε. Στη χώρα της, ξεκίνησε η εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές. Ο υποψήφιος Τζο Μπάιντεν φαίνεται ότι είναι ο χαμένος από τις δημοσκοπήσεις: η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του δεν τον συγχωρεί για τα διαδοχικά βέτο στα Ηνωμένα Έθνη. Και έτσι, όταν τα 10 μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου παρουσιάζουν πρόταση για νέο ψήφισμα S/RES/2728(2024) [7], κλείνει τα μάτια και δεν ασκεί το βέτο της, χωρίς όμως να το εγκρίνει.
Το κείμενο «Απαιτεί μια άμεση ανθρωπιστική εκεχειρία κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, η οποία να γίνεται σεβαστή από όλα τα μέρη και οδηγεί σε διαρκή κατάπαυση του πυρός, απαιτεί επίσης την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση όλων των ομήρων και την εγγύηση
της «ανθρωπιστικής πρόσβασης για την κάλυψη ιατρικών και άλλων ανθρωπιστικών που χρειάζονται και επιπλέον απαιτεί από τα μέρη να σέβονται τις υποχρεώσεις τους βάσει του διεθνούς δικαίου σε σχέση με όλα τα άτομα που βρίσκονται υπό κράτηση».

Ήταν το δέκατο κείμενο που υποβλήθηκε προς ψήφιση στο Συμβούλιο μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου. Έλαβε 14 ψήφους υπέρ, καμία ψήφο κατά και μία αποχή (Ηνωμένες Πολιτείες).

Αιτιολογώντας την αποχή της σε αυτό το ψήφισμα το οποίο περιγράφει ως «μη δεσμευτικό» (sic), η πρέσβειρα Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι ορισμένες από τις τροπολογίες της δεν διατηρήθηκαν, ιδίως αυτή που ζητά την προσθήκη καταδίκης της Χαμάς. Κατηγορεί τη Ρωσία και την Κίνα ότι δεν επιθυμούν να επιτευχθεί διαρκής ειρήνη μέσω της διπλωματίας και ότι χρησιμοποιούν αυτή τη σύγκρουση για να διχάσουν το Συμβούλιο.

Ο πρεσβευτής Ζανγκ Τζουν διαφωνεί, τονίζοντας τις διαφορές μεταξύ του σχεδίου που απορρίφθηκε τρεις ημέρες νωρίτερα και του τελευταίου. Στα μάτια του, το νέο κείμενο είναι «αδιαμφισβήτητο» στο αίτημα του για άμεση κατάπαυση του πυρός, ενώ το προηγούμενο, «ασαφές και διφορούμενο», έθετε προϋποθέσεις. Επιπλέον, το τελευταίο κείμενο αντικατοπτρίζει τις φιλοδοξίες της διεθνούς κοινότητας και απολαμβάνει την υποστήριξη του αραβικού κόσμου. Έχοντας γίνει πιο προσβλητικός, δήλωσε ότι ήταν καιρός οι Ηνωμένες Πολιτείες να σταματήσουν το «έργο παρεμπόδισης» τους του Συμβουλίου.

Στις 26 Μαρτίου, το Συμβούλιο εξέτασε την εφαρμογή του ψηφίσματος που είχε ληφθεί δύο ημέρες νωρίτερα. Ο πρέσβης Βασίλης Νεμπένζια εξεπλάγη από τα λόγια της συναδέλφου του Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ, η οποία είχε χαρακτηρίσει το ψήφισμα ως «μη δεσμευτικό». «Μήπως αυτό σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν να εφαρμόσουν το άρθρο 25 του Χάρτη σύμφωνα με το οποίο τα κράτη μέλη συμφωνούν να εφαρμόσουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας;», ρωτάει. Ο Αμάρ Μπεντζάμα, μόνιμος εκπρόσωπος της Αλγερίας, προσθέτει «Διαφορετικά, θα τεθεί το ίδιο το ζήτημα της ύπαρξης αυτού του οργανισμού».

Η κυρία Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ ήταν πεπεισμένη ότι το Ισραήλ δεν μπορούσε να χάσει χωρίς να προκαλεί το τέλος της δυτικής ηγεμονίας. Η εμμονή της δεν θα έχει αποδείξει παρά μόνο ότι η Ουάσιγκτον είναι έτοιμη να κλείνει τα μάτια σε οποιοδήποτε έγκλημα που διαπράττεται προς το βραχυπρόθεσμο συμφέρον της. Πάνω από όλα, θα έχει αποδείξει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες περιφρονούν το διεθνές δίκαιο όταν παραβαίνει την πολιτική τους. Αυτός είναι ο ορισμός του κράτους παρίας.

Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

[4« Résolution 2720 sur l’aide humanitaire à Gaza », Réseau Voltaire, 22 décembre 2023.

[5« Non-assistance à Peuple en danger de génocide », par Hassan Hamadé , Réseau Voltaire, 22 mars 2024.

[6Τα προσωρινά μέτρα του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 30 janvier 2024.