JPEG - 31.6 kB

De grote Lucht/Marine manoeuvre Sea Breeze, officieel " mede-georganiseerd door de Verenigde Staten en Oekraïne " in de Zwarte Zee, is gisteren begonnen. De Verenigde Staten hebben het gepland en het bevel gevoerd, het is dus de gastheer in deze zee dicht bij Russisch grondgebied. Sea Breeze vindt plaats van 28 juni tot 10 juli. Het wordt geleid door US Marine Troepen Europa-Afrika / Zesde Vloot met hoofdkwartier in Napels. Het omvat marine-, onderzeeboot-, amfibie-, land-, en luchtoorlogoefeningen.

Sinds deze reeks jaarlijkse manoeuvres in de Zwarte Zee in 1997 begon, ziet de editie van 2021 het grootste aantal deelnemers: 32 landen uit zes continenten met 5.000 soldaten, 18 special forces teams, 32 schepen en 40 oorlogsvliegtuigen. Niet alleen NAVO-lidstaten - Italië, Groot-Brittannië, Frankrijk, Spanje, Griekenland, Noorwegen, Denemarken, Polen, Bulgarije, Roemenië, Albanië, de drie Baltische republieken, Turkije en Canada - nemen eraan deel, maar ook partnerlanden als Georgië, Moldavië, Zweden, Israël en vooral Oekraïne. Andere landen hebben hun strijdkrachten naar de Zwarte Zee gestuurd:

Australie, Japan, Zuid-Korea en Pakistan, de Verenigde Arabische Emiraten, Egypte, Tunesie, Marokko en Senegal, en Brazilië. Het feit dat strijdkrachten worden ingezet in de Zwarte Zee, zelfs uit Australië en Brazilië voor deze grote manoeuvre onder Amerikaans bevel gericht tegen Rusland, ligt in de lijn van wat Joe Biden heeft beloofd: "Als president zal ik onmiddellijk stappen ondernemen om de allianties van de Verenigde Staten te vernieuwen, en ervoor zorgen dat Amerika opnieuw een leidende rol in de wereld zal spelen". De oorlogsmanoeuvre in de Zwarte Zee, de grootste tot nu toe, laat zien dat de stappen van president Biden in de richting gaan van een toenemende escalatie tegen Rusland en tegelijkertijd tegen China.

Sea Breeze 2021 begon eigenlijk op 23 juni, toen het Britse oorlogsschip HMS Defender, dat van Oekraïne naar Georgië voer, de territoriale wateren van de Krim binnenvoer. Een opzettelijke provocatie [1] die werd opgeëist door premier Boris Johnson, die verklaarde dat Groot-Brittannië opnieuw zijn oorlogsschepen naar die wateren kan sturen omdat het de "annexatie van de Oekraïense Krim door Rusland" niet erkent [2]. Deze vijandige actie, zeker gecoördineerd met de Verenigde Staten, werd uitgevoerd slechts een week na de top Biden-Poetin, die door de Amerikaanse president "goed, positief" werd genoemd; een week nadat de Russische president Poetin tijdens de persconferentie in Genève waarschuwde:

"Wij houden militaire oefeningen op ons grondgebied, wij brengen ons materieel en personeel niet in de buurt van de grenzen van de Verenigde Staten van Amerika, zoals de VS en hun partners nu in de buurt van onze grenzen doen".

Deze vijandige actie werd door Groot-Brittannië uitgevoerd slechts twee weken na de ondertekening van het Nieuwe Atlantische Handvest met de Verenigde Staten, waarin hun bondgenoten wordt verzekerd dat zij altijd zullen kunnen rekenen op "onze nucleaire afschrikkingsmiddelen" en dat "de NAVO een nucleaire alliantie zal blijven".

De opzettelijke schending van de territoriale wateren van de Krim maakte de oorlogsmanoeuvre in de Zwarte Zee nog gevaarlijker. Deze daad kan, indien hij wordt herhaald, tot doel hebbende een Russische militaire reactie uit te lokken, mogelijk met enkele doden of gewonden, om Moskou van agressie te beschuldigen. Het is geen toeval dat sommige architecten van de putsch op het Maidanplein in 2014 belangrijke posten bekleden in de regering-Biden, zoals de huidige onderstaatssecretaris voor politieke zaken Victoria Nuland. De putsch zette een opeenvolging van gebeurtenissen in gang, het bloedige offensief tegen de Russen van Oekraïne pushte de inwoners van de Krim - Russisch grondgebied dat in 1954 in de Sovjettijd aan Oekraïne werd overgedragen - ertoe om met 97% van de stemmen in een volksreferendum te beslissen over de afscheiding van Kyiv en de reannexatie aan Rusland. De NAVO en de EU beschuldigden Rusland ervan de Krim illegaal te hebben geannexeerd en onderwierpen het land aan sancties. Nu willen ze overgaan van een politieke naar een militaire confrontatie. Ze spelen met vuur, zelfs met nucleair vuur.

Vertaling
Martien van den Hurk
Bron
Il Manifesto (Italië)